5 marca 2013 roku, godz. 22:10  41,5°C

Miłość poszarzałych kości

Mój dziadek
obcinał babci paznokcie
żółto-cynamonowe
wymoczone w wodzie

Pamiętam jak pod naporem nożyczek
wywijały się paznokietki
a niektóre strzelały jak sprężyna
i w zupie mlecznej tonęły

Fe

Dziadek marszczył czoło
i pumeksem tarł pięty
zrogowaciałe
a w wiadomościach Gierek
mówił o ciężkiej sytuacji

Dziadka i babci już nie ma
wiatr liże ich groby zapyziały
tyle w moim życiu się zmieniło
siedzę przy stole złamany

PetroBlues Kociamber
 5 marca 2013 roku, godz. 23:31

Przepiękna poezja...dawno na taki poziom tutaj nie trafiłem...

Smutno, bardzo smutno...ja czasów Gierka nie pamiętam...pamiętam za to jak jeździłem po kuchni rowerkiem na cztery kółka, a w buzi trzymałem gwizdek którym pogwizdywałem raz po raz...taki obraz mi się nasunął podczas lektury...

Czasy się zmieniają, my też, jeszcze niedawno zakładałem obrączkę na palec pewnej pięknej istoty, dziś już tylko składam co jakiś czas kwiaty na jej grobie. Trzeba żyć dalej i można żyć dalej.

Pozdrawiam serdecznie Piotrku.

Piotrek.

 16 października 2012 roku, godz. 20:35  88,1°C

Tkliwy czas.

Dzieliliśmy się życiem,myślami.
Nasze serca choć tak dalekie
to tak bardzo bliskie.

Wiara w pierwsze spotkanie,
szybko rozwiana na wietrze,
gdyż dni nie starczyło w kalendarzu.

Oddychając dziś całym ciałem,
swój jeden oddech oddaję Tobie,
pełen siły i wiary.

Nadzieja w sercu nadal tkwi.
Wrosła niczym chwast w ziemię
i nie da się jej wyplenić.

Choć serce wyje z bólu,
który ogarnia całe ciało i serce,
to nie poddaję się- walczę!

Wierzę, że jutro będzie lepszym.
Da mi znak od Ciebie,
będący manną z nieba.

hope_dies_last Majka.
 16 października 2012 roku, godz. 22:23

Bardzo mi miło coś takiego słyszeć.

Pozdrawiam! (;

 7 maja 2011 roku, godz. 11:56  75,8°C

Amazonia...

Nie mów, że nigdy już nie będzie
tak jak kiedyś…
bo to nieprawda
ja nie dostrzegam żadnych zmian
ani w nas ani poza nami…

Całuję cię jak dawniej
dotykam…pieszczę…troszczę się…
jesteś wciąż dla mnie tą samą kobietą…
najdroższą, najpiękniejszą
po prostu moją… [...]

szary Mariusz
 7 października 2012 roku, godz. 19:03

Aby Nasze czy­ny były dob­re, ich źródło
mu­si wypływać z doświad­cze­nia miłości...
...słów mi brak, poczułem to piękno pisane sercem...Dziękuję Gerardzie :]

Zeszyt użytkownika PetroBlues

Zeszyt o nazwie Wiersze rozpuszczające serce.

Zeszyty

Do przeczytania

Na później

Rozbrajające

Zabawne a za razem ciekawe i prawdziwe

Truskawki

Nietrafione

Ulubine-wiersze

Teksty które mnie zatrzymały...

Ulubione

Teksty - krótkie formy - które mnie zatrzymały...

Ulubione-opowiadania

Teksty które mnie zatrzymały...

Zakręcone

Te, które zakręciły moim umysłem.

kilkanaście minut temu

fyrfle skomentował(a) tekst Kiedyś, gdzieś w [...] swojego autorstwa

ok. pół godziny temu

PetroBlues skomentował(a) tekst Jestem bardzo goroca [...] autorstwa Oceana Rabiosa

ok. pół godziny temu

Oceana Rabiosa skomentował(a) tekst Jestem bardzo goroca [...] swojego autorstwa

ok. godzinę temu

szpiek wypowiedział(a) się w wątku Czego aktualnie [...], którego autorem jest Radziem

ok. godzinę temu

Wojtex skomentował(a) tekst Rama poprawia słaby [...] autorstwa sprajtka

ok. godzinę temu

PetroBlues skomentował(a) tekst Czyimś błędem nie [...] autorstwa scorpion

ok. 2 godziny temu

Monika Siwek dodał(a) do zeszytu tekst Gdy człowiek traci to, [...] autorstwa aforystokrata

ok. 2 godziny temu

Monika Siwek skomentował(a) tekst Dni są tak podobne do [...] autorstwa sprajtka

ok. 2 godziny temu

Monika Siwek skomentował(a) tekst I gdy przyjdzie do mnie [...] autorstwa scorpion

ok. 2 godziny temu

sprajtka skomentował(a) tekst Spędzam z Tobą sen Po [...] swojego autorstwa