wiersze

Serce jest jak dom rodzinny...
Moje- roześmiane, czasem przez łzy,
Niosące pomoc, ukojenie, gdy potrzeba.
Otwarte.
Twoje?
Nie wiem.
Te drzwi nadal są dla mnie zamknięte.

Zwiędłe serce zostało, bez wyboru i nadziei. W trybie życia bez życia się kręci.
I już nawet się nie chce.
W swej klatce się chowa, jakże bezpiecznie.
Bez szumu i chałasu.
Bez spojrzeń i sztucznych uśmiechów. Prawda jest w ciszy.
Kocha się ją najbardziej.

miłość
tu gwiazdy spotykają się z niebem

zamykam oczy
krzyżuje ręce
i nikt mi Cię nie zabierze

tylko zazdrość

strąca świętych do morza
i śpiewa chore kołysanki

Kolejne łyki genialnego smaku
Wydzielającego cudowny aromat
Muszą wyzwolić w nas
Cudowność i geniusz boskiego porządku
i powoli rozpalają się zmysły w namiętność
Oczy szukają swoich błękitów rzeczywistych
Nie domyślnych jak lazur skrzydeł aniołów
Dłonie już na ścieżkach
Jeszcze gorętszych intymności - magnesów
Że krzesło przychodzi do krzesła
Usta więc stają się długim żarliwym pocałunkiem [...]

jest cisza
w której jeszcze słyszę

między skrzydłami aniołów
bijące serce człowieka

i widzę jak niebo błękitnieje
falującym światłem zórz

niczym słońca złota nić
w labiryncie nocy

pośród niespełnionych
zabłąkanych snów

Wspominałeś, że słowa mogą być twarde
Że świat jest za mały na tak wiele pustki
Od takiej twardości, uczucia stają się kruche
I niezbyt kolorowe wynikają z tego skutki

Codziennie widzisz kogoś, kto samotnym jest
Mimo to jego pokój za ciasnym jest dla dwojga
Może poduszka Jego puchowa za twardą jest?
Może zbyt suche sumienie, tworzy Jego łzy?

Wyjdź naprzeciw wiatru, nie idź za słońcem
Poczuj jak pachnie bez, jak serce obmyśla gest
Gest, który to, pomoże uśmiechnąć się do ludzi
Czynność tak drogocenną, która całe zło ostudzi.

https://www.youtube.com/watch?v=sneLnXjvsHY

Choćbym chciał, to co bym chciał
I no gdybym już miał, to co bym miał

I smutek mój zakopałbym przed upadkami
Lecz od czasu do czasu podlewałbym łzami

I radość kiełkującą rozdawałbym wokół
Tobym i tak jakoś dziwnie i nijak się czół

To przez to, że jesteś lecz Ciebie nie ma
Wtenczas, gdy nie bywałaś, a bywałaś

To moja dusza nie dotykała zimnego dna
Wiedziałem też, że nie znałaś lecz kochałaś

https://www.youtube.com/watch?v=AMVQCHgpYmI

nazywam to cudem

bo niezmierzona jest nieskończoność
nieustającej miłości

odkąd deszcz zaschnął światłem na niebie
i przetopił odłamki zapomnianych gwiazd

w przemoknięte blaskiem
kałuże

Spłoszone oddechy namiętności
zanurzone w dłoniach
dotykiem podsycane

skrawkiem ust
zbudza nagie marzenia

w aksamicie ciał
utkane pragnienia miłości

Kochanemu N

1.06.2016
Malusia_035

https://www.youtube.com/watch?v=XLaOxbd37jc

Nie umiem
Życie
Blask zabiera unieść się wzajemnie
Na rękach pełnych tworzenia
Nie tego co trzeba odejść
Tamten kominek daleko w lesie wciąż płonie a z nim lasy nie przeraziły Cię
Krajobrazy zniszczeń  moje upadłe oczy
Sama miałam za nic
Mogłeś wczesniej uwierzyć w gwiazdy
Nim one zwątpiły w nas
Prowadzić
Wolałeś zagrać nimi w karty
Jeszcze nie wiesz że za wszystko trzeba
Będzie zaplacić płacz
Mój się odbił i wraca
Wpada w Twoje ramiona nie opuści
Cię nim skonasz
Nadchodzi zmierzch przymknij oczy
Ostrzegam Cię z przyszłości

Nie wiedziałeś o co prosisz

chciałbym na niemoc odetchnąć
dobranoc
ten jeden raz jeszcze

by ciszę przer­wał dźwięk
odszeptu strąconego z mroku nocy
tuż obok

ust niepisanych
w każdy ko­lej­ny dzień
przez sen

tak ciężki

jak skulony chłodem świt

wypalę się na popiół
ku twojej uciesze

nim zapadnie noc
wyrzucisz z pamięci

z pierwszym promykiem słońca
odrodzę się silniejsza

wolna i żywa ...

3.02.2016
Malusia_035

https://www.youtube.com/watch?v=Z5Z0rHJ-kfM

Miałam coś na myśli
Strzepnę niech uleci
Pajęcza nitka zakurzona
Niepotrzebnie zaplątana
A tu trzeba spokoju
Zaprzątała głowę
Dymiąc
Pąk mózgowy
Zakwita

Lata mój duch wśród różowych chmur,
A wokół niego –gwiazdek złotych sznur.
Spowity mgłą porannych lazurowych snów,
Nie bolą go już ostrza żadnych słów.
W promieniach słońca rozpoczyna dzień,
W nocy – trwa obok niego księżycowy cień.
Na twarzy uśmiech jego olśniewający lśni,
A wokół niego – płyną srebrne mgły.
Nad szczyty górskie swój kieruje lot,
Gdy słońce wezwie go na dzienny zlot,
I górski go owieje ciepły halny wiatr, [...]

po nocy chłodnej na parkowej ławce
skulona spała cisza
z letargu głębokiego próbowały ją wybudzić
anielskie chóry słowików

dzień słońcem drzewa karmił
na niebie rozsiadły się białe obłoki
gdzieś w koronach drzew nalutniach zięby grały
rozwijały się liliowe dywany storczyków

w mrowiskach pulsowały życiem roszady [...]