22 stycznia 2021 roku, godz. 17:28
OGRODY-MARZEŃ Ola. M.
 22 stycznia 2021 roku, godz. 23:53

Ojej, wyobraziłam sobie ten stos :-)

Od dziś moje myśli będą tylko dobre,
bo najlepsze mają inni :-) :p

Wiersz super!

 19 stycznia 2021 roku, godz. 11:48
Adnachiel M.
 19 stycznia 2021 roku, godz. 16:27

Jesteś tu, tak się cieszę, że znów piszesz! :)
Piękny, od pierwszej aż po ostatnią literę.
Pełno w nim światła, a nieloty zawsze chętnie ogrzewają się w ciepłym blasku :)

Serdecznie pozdrawiam.

 23 sierpnia 2016 roku, godz. 00:34 22,6°C
silvershadow __
 6 września 2016 roku, godz. 14:24

Piękny wiersz. Często trudno jest nam uwierzyć w nagły brak bliskiej osoby, że pozostawione po niej miejsce już nigdy nie zostanie przez nią wypełnione. Mówimy, że tak przecież być nie mogło, że to niemożliwe - a jednak, choć wydaje nam się absurdalna, śmierć ma ostatnie słowo - potem tylko nieubłagane, wieczne milczenie.
Bardzo realistyczny obraz śmierci, nagi, bez metafizycznych upiękrzeń, pocieszeń, surowy, twardy i bolesny.

 10 października 2016 roku, godz. 15:58 44,2°C
Adnachiel M.
 18 października 2016 roku, godz. 11:40

Bardzo Ci dziękuję Cris za te słowa.

Wieczór faktycznie był dość osobliwy, ale zdziwienie już minęło :))

Dobrego dnia więc :)

 26 grudnia 2020 roku, godz. 4:02 59,5°C
Cris krysta
 31 grudnia 2020 roku, godz. 2:58

Kati sercem dziękuję za odwiedziny i pozostawione słowa :)

Wszystkim czytającym dziękuję :)

Pozdrawiam serdecznie :)

 17 grudnia 2020 roku, godz. 19:21 89,9°C
zielonakredka ula a może marta
 18 grudnia 2020 roku, godz. 9:19

Cisza kaleczy? Może bardziej wyostrza zmysły i zamyśla sie w szeptach.
Miłego

 7 grudnia 2020 roku, godz. 23:48 111,3°C
 Tekst dnia 9 grudnia 2020 roku
maba Ewka... albo nie
 8 grudnia 2020 roku, godz. 14:34

Kati, Max, sercem dziękuję za Wasze słowa. Warto o siebie walczyć, warto walczyć o bliską osobę, walczyć z nią, a czasem za nią... Wiem coś o tym...
Max, mam trochę więcej "na karku", ale zapewniam, że życie, choć nie szczędzi smutków i okazji do chowania się pod maską błazna, jest ciekawe i piękne. A nawet, jeśli nie jest, tylko bywa - i tak warto żyć i być tytułową "duszą towarzystwa", bo może to akurat uratuje kogoś innego...
Pozdrawiam i wspieram dobrymi myslami:)

Zeszyt użytkownika kati75

Zeszyt o nazwie Smutek.

Zeszyty

Dotyk

Gdzie anioły zostawiają swój ślad.

Erotyki

Niebiańskie

Myśli

Słowa bezcenne.

Najlepsze

W nich odnajduje siebie

Opowieści

Opowiadania ,które zatrzymują.

Serce

Miłość na pierwszym planie.

Smutek

Na krawędzi łez.

1 konto
kati75
152 teksty
Zeszyt z tekstami użytkownika kati75

ok. pół godziny temu

Twórca nieznany skomentował(a) tekst Aby żyć w miarę [...] autorstwa danioł

ok. pół godziny temu

ok. godzinę temu

sprajtka skomentował(a) tekst Warto otaczać się [...] swojego autorstwa

ok. godzinę temu

apostrof1 skomentował(a) tekst Aby żyć w miarę [...] autorstwa danioł

ok. godzinę temu

kati75 wypowiedział(a) się w wątku Skojarzenia, którego autorem jest Evey

ok. godzinę temu

RedRose dodał(a) do zeszytu tekst Wtulić się mocno w [...] autorstwa Maciek Zz

ok. godzinę temu

piórem2 skomentował(a) tekst Ludzie są jak kawa. [...] autorstwa tylko

ok. godzinę temu

RedRose dodał(a) do zeszytu tekst Już nocka zapada I [...] autorstwa Maciek Zz

ok. godzinę temu

RedRose dodał(a) do zeszytu tekst Dziś w rozmowie [...] autorstwa Radek Ziemniewicz

ok. godzinę temu

RedRose dodał(a) do zeszytu tekst Przyjaźń się spotyka. [...] autorstwa apostrof1