erotyki

Nie w renesansowej Veronie,
czy też na Berlińskim peronie,
rzecz się dzieje po Polskiej Odry stronie,
W Dobrze znanym Poznańskim rejonie.
Niech historie tą wiersz ten Tobie opowie:

Dwoje ludzi sobie znanych, i choć ich los był w gwiazdach zapisany,
każdy szedł swoją drogą i miał inne na życie plany,
Mijali siebie na drodze nie dając sobie sprawy,
jakie życie ma wobec nich zamiary.
I jednej niemal chwili oboje odnieśli bolesne rany,

Spojrzeli więc na siebie, może tak już miało być,
może tak powiedziano w niebie,
i [...]

Na czarnym dnie
szeroko rozwarte
wrota piekła.
Przechodzisz przez nie
płoniesz jak ogień
Żar pożądania rozlany
pomiędzy jedwabne koronki
pod stołem.
Szalony taniec oddechów
naszych ciał
zatopionych w jądrze ognia
Parzy namiętnością
ocieka po skórze
lepka podłoga faluje
w szalejących skroniach...

Zgaś mnie
przywarciem
niecierpliwością rąk i ust
Połam konwenanse
oddycham
szybciej niż bije mi serce
Szum mi w głowie
wichrem
opadających włosów
Podnieś mnie
wolno
z niestałości

Rzuć mnie
teraz
wznieś z powrotem
teraz
upuść
teraz

Umrzeć z lekka - błogostan.

W kolejną magnetyzującą noc
odradzasz się na nowo
wchłaniasz podniecenie z powietrza
przyozdobiona blaskiem lubieżnego uśmiechu

My niebezpiecznie dobrani
na intymny dystans chorobliwych zmysłów
uwiedzeni grą zniewolenia

by mocniej

nieobliczalnością psychiki
w rytm oklasków splątanych ciał
wielbić szept dzikości Twych oczu.

***

https://www.youtube.com/watch?v=_zPlr-o-YEQ

Zatracam się w zmysłach
próbuję nieznane
nie wiem co do mnie mówisz
gdy błądzę myślami.

Zbliżam się przez dotyk
moje dłonie prowadzą
gdy świat nas zawodzi
my jedziemy dalej.

Przekraczamy granice
prędkość zwiększamy
odkrywam siebie
przegrywam z pożądaniem.

Czuję jak posuwasz ją wzdłuż mego do granic rozpalonego ciała.
Jak owijasz ją wokół mojej szyi przyprawiając mnie o dreszcze.
Sprawiasz, że czuje się piękna.
Ulegam ci, padam na kolana błagając o więcej.

Kruczoczarne włosy opadające na delikatne w dotyku ramiona
otulające jej porcelanową twarz. Krwistoczerwone usta przygryzane, uwodzące. Ciemnobrązowe oczy przepełnione pożądaniem.
Diablico, która uwodzisz mnie we śnie oraz na jawie.
Weź mnie, weź mą duszę, weź wszystko czego pragniesz.
W zamian proszę tylko o jedno, twą miłość.

Jak Tornado
wtargnął w Mój świat

piorunami poraził ciało me
elektrody wibrują

falą tsunami oblał mnie
porwał podmuchem Tysiąca Serc

Ziemia dudni pod stopami
powietrze miesza się kolorami

Cało do Ciała lgnie
Ta Noc jak wichura porwie mnie ...

20.06.2015
Malusia_035

Uprzejmie Proszę drogich NKowiczów jak już kopiujecie moje wiersze to podawajcie pod nim autora . Dziękuję za uwagę I pozdrawiam Cieplutko :)

dlaczego
by twych piersi
pieścić róże
w twym życiu
trzeba zostać
na dłużej?

Przychodzisz do mnie nocą

otulona smakiem
wczorajszych namiętności

budzisz zmysły
by pragnąć bardziej

muskasz moje biodra
zapachem
kasztanowych włosów

spragniona dotyku

karmisz rozkoszą
pocałunków motyla

chłoniesz pragnienia
ogarniasz swoją nagością

pozwól mi być
twoim dzisiaj

Zapomniałam na chwilę, na jeden moment, na pare sekund usta które mam kochać
Otuliłeś mnie spokojnym snem,
a w rankiem prawie zabiłeś.
Chyba z tej złości że ja nie Tobie w tym życiu pisana
Znalazłeś księżniczke na stogu siana.

jesteś zaćmieniem
dzień przysłaniasz
każdego dnia
i nie możliwe
każdą noc

wyczekiwany
niecierpliwie
odliczam

zaćmione mam oczy
utęsknione
bo jesteś zaćmieniem
na które czekam

bo warto

Rozpuść mój warkocz spleciony ciasno
jak dłonie na piersiach
kiedy z wstydem mówiłam
że jednego i że dawno

Rozpuść ciepłem oddechu chłód we mnie
Rozpuść mnie jak cukier w kawie,
jak dmuchawca na wszystkie wiatry

Rozwiąż gorsety skrępowania zakładane pod sukienki,
wątpliwości "i co teraz|?",
rozwiąż więzy, które jeszcze trzymają mnie przy zmysłach

Rozwiąż przede mną zagadki uczuć
Rozwiąż język do rozmów
zbyt namiętnych i zbyt szczerych pocałunków

Rozwiążmy wszystkie umowy; umówmy się: tylko emocje...
Rozwiąż mnie jeszcze bardziej
i licz na to, że się nie przywiążę

Rozwiążmy się
Rozpuśćmy
Rozpieśćmy

Kiedy omdlewam w Twych ramionach, trzymasz mnie blisko
nie pozwalasz na dystans ciał, pragnień
plaskam nabrzmiała
słuchasz z lubością,
więc zawodzę,
skarżąc się na namiętność, której nie umiem unieść
i poddaję się czuciu niezmiennie...

Tobie

magiczna dziewczyno
zniewoliłaś mnie
a ja opoka
wojownik
myśliwy
przegrałem pojedynek
z zielenią twoich oczu