Bromba Tomasz /pikolo/
 24 stycznia 2021 roku, godz. 19:31

Świecić księżyc potrafi, ale być światłem
to już większa sprawa, w domyśle zostawię, Kto je podarował Ci Adnachielu.
Składam podpis, pod wypowiedzią Merona.

Adnachiel M.  26 stycznia 2021 roku, godz. 19:18

Podniosłem oczy ku oknu, z którego wpatrywałem się w ciemne niebo i czeredę gwiazd, mrugających do mnie poprzez łunę księżycowego blasku. Wydawało mi się wówczas, że jestem wieczny, że jakaś cząstka mnie zawsze żyła i że zawsze żyć będzie [...]. A choć byłem jeszcze mały, im więcej nad tym rozmyślałem, tym bardziej byłem pewny, że tak właśnie jest.
[...] Podniosłem znów oczy ku gwiazdom i chłonąłem ich zimny splendor. Jestem częścią właśnie tego, pomyślałem. Jestem częścią tego, czym są owe gwiazdy, częścią wszystkiego co istnieje lub kiedykolwiek istniało. Jestem słowem w liście, dźwiękiem niesionym przez oddech wiatru. Jestem falą na morzu, światłem zapowiadającym brzask.

:)

giulietka M.  27 stycznia 2021 roku, godz. 8:14

Dłuuugo czekałam na Twoją prozę, ale w końcu się doczekałam!;))
Mam nadzieję, że c.d.n. ... Czekam dalej;)

Bromba Tomasz /pikolo/  28 stycznia 2021 roku, godz. 16:01

Musiałem aż po okulary iść na koniec domu, szybko, żeby przeczytać, co tu pięknego poeta pisze.
Dziękuję Bogu, że są ludzie, którzy otrzymanego talentu nie marnują.
Pisz Poeto prozę pisz. Czytelników Ci nie zabraknie!

Adnachiel M.  29 stycznia 2021 roku, godz. 20:33

M., nie sądzę, byś nie znała tych opowieści... :)
To, co przedtem było całkowitą i absolutną ciemnością, teraz było zaledwie mrokiem.
Też sądzę, że doczekają się kontynuacji :)

Bardzo Ci dziękuję Tomku. Twoje słowa o okularach przyprawiły mnie o uśmiech, a całą resztą - światłość zarzuciłeś mi na ramiona.

Serdecznie Was pozdrawiam! :)

Meron Sebek
 22 stycznia 2021 roku, godz. 22:42

Talent i skromność, a Bóg patrzy i się uśmiecha :)
Do swojego nielota :)

Adnachiel M.  26 stycznia 2021 roku, godz. 17:56

Dziękuję Ci @Meron, dopiero teraz przeczytałem, dopiero teraz się zadziwiłem :)
To co piszesz bardzo mi schlebia. Doceniam. Bardzo.

Adnachiel M.
 22 stycznia 2021 roku, godz. 18:25

Oczy przecieram ze zdumienia...
Nie ma słów takich, które by mnie teraz wyraziły, bo słowa to tylko zaczerpnięte powietrze, lecz uśmiecham się do Was - nie dowierzając.
Bardzo Wszystkim dziękuję. Nawet za ten podziw :))

Pozdrawiam i życzę miłego weekendu! :)

kati75 Kati  22 stycznia 2021 roku, godz. 18:41

Gratulacje 🙂

Adnachiel M.  22 stycznia 2021 roku, godz. 18:50

Merci bien :)

kati75 Kati  22 stycznia 2021 roku, godz. 18:52

⭐😉🥂

yestem yestem
 22 stycznia 2021 roku, godz. 18:01

I jest, gdzie powinno. :))
Gratulacje!!!

Giakonika M.
 21 stycznia 2021 roku, godz. 20:37

Brak mi słów na te cuda, które tu czytam.
Jesteś Adnachielu podziwiany od lat i niech tak zostanie.

Pozdrawiam Ciebie i Twoich wiernych czytelników bardzo ciepło :)

yestem yestem
 30 grudnia 2016 roku, godz. 19:22

Jak zwykle - NIEZWYKŁE!!!
Pozdrawiam. :))

Adnachiel M.
 29 grudnia 2016 roku, godz. 14:31

Ma­deleine, od­po­wiem słowa­mi Klasyka:
Bieg­niemy za­pat­rze­ni przed siebie
Wspi­namy się na wzgórza nadziei
Szu­kamy ciągle znaków na niebie
Nie widząc zwykłych cudów na ziemi

Dziękuję za Twoją obec­ność i uśmiech, który znam :)

giulietka M.
 29 grudnia 2016 roku, godz. 13:38

Jak Ty to robisz, że przychylasz nam nieba w szarości codziennych smutków? Wystarczy tutaj zajrzeć, a od razu robi się niebiesko na sercu, a nawet jasnoniebiesko :-)

Adnachiel M.
 29 grudnia 2016 roku, godz. 13:08

Mirku, jest mi miło czytać Twoje pochwały :)
Ponad 6 lat tu jestem, przez tak długi czas ziemia obiegła kilka razy słońce, świat się zmienił...
Dlatego robienie zamieszania pozostawiam tutejszej inkwizycji, tudzież nieopanowanym emocjonalnie męczennikom, którzy zapomnieli słów przestrogi: co posiejesz, to zbierzesz.

Miłego popołudnia życzę i uśmiech posyłam serdeczny :)
Wszak piękny jest świat :) https://www.youtube.com/watch?v=XWB5QAvp6Nk

fyrfle Mirek
 29 grudnia 2016 roku, godz. 11:04

Taki Adnachiel na portalu literackim to skarb! Robi swoje, nie wdaje się w niepotrzebności - ot piękna dusza.