16 września 2019 roku, godz. 11:00
Edytowano 19 września 2019 roku, godz. 14:38

Znak czasów

świat się chwieje
i zapada w nas
wieża złudzeń w posadach drży
błysk jak rozpacz
i w ciemności spadam

czyichś ramion się chwytam
to krzyż

stoi tutaj niewzruszony
i trwa

nie trzeba go bronić
to On ochrania nas
i podtrzymuje na barkach
gdy wszystko się wokół rozpada

14.09.2019 PPK Włocławek

giulietka M.
 16 września 2019 roku, godz. 13:56

Bardzo korespondują.:) Dzięki, Nicole!;)

nicola-57 marianna
 16 września 2019 roku, godz. 13:22

Milczę do Ciebie, a Ty tak mocno mnie trzymasz w ramionach przybitych do krzyża. Zdaje mi się, że te słowa jakoś korespondują z Twoim wierszem. Wierszem, który mi się podoba. Pozdrawiam :)