17 sierpnia 2011 roku, godz. 17:19

gdybym wiedział

i gdybym wiedział że świat który mi rysujesz zniknie
nie oprawiałbym go w ramki, nie wieszał na ścianie

gdybym tylko wiedział, że dzień który dla mnie wstaje nie jest już naszym dniem
nie wstawałbym nigdy

gdybym wiedział, że miłość ma krzywdzi cię każdą kroplą rozkoszy
nie kochałbym cię ni dnia dni godziny

gdybym wiedział... byłbym mędrcem pośród głupich...

teraz wiem i w myślach rozważam czy głupiec był we mnie czy ja w nim

fyrfle Mirek
 28 stycznia 2016 roku, godz. 14:30

Bardzo do przemyślenia. Teraz miłość rysują sobie tatuażami w skórze, nie wiedzą, że żadne obrazy, żadne diamenty w pierścionkach i kolczykach nie zastąpią ognia radosnej codzienności.

I.Anna Iwona
 4 czerwca 2012 roku, godz. 14:07

no i wracam do tego miejsca po raz kolejny i powiem czarujesz, czarujesz i w moim świecie ...
bardzo lubię swoją przerwę na kawę, oprócz kawy znajduję w tym czasie pożywienie dla duszy

Sheldonia Laura
 29 lutego 2012 roku, godz. 10:31

Ten wiersz na zawsze pozostanie moim faworytem. Uwielbiam do niego wracać. Zazdroszczę Ci, że nie dość, że opowiadania masz świetne, to jeszcze wzruszasz wierszami:)

słoneczniki Joanna
 9 grudnia 2011 roku, godz. 4:30

Niezwykły wiersz...

Sheldonia Laura
 6 października 2011 roku, godz. 21:58

Podoba mi się. Świetnie piszesz:)

Myffa90 Emilia
 28 września 2011 roku, godz. 11:36

Tak to jest niezły wiersz. Zaczyna się równie dobrze jak i kończy.

eyesOFsoul Kaś(ka)
 17 sierpnia 2011 roku, godz. 18:57

Powiem Ci, że zaczynasz mi się podobać (tfu, znaczy się to co piszesz).

Oby tak dalej :))

finezja ~
 17 sierpnia 2011 roku, godz. 17:24

Bardzo mi się podoba. +
Pozdrawiam:)