9 listopada 2019 roku, godz. 10:14  146,2°C
 Tekst dnia 11 listopada 2019 roku

samotność

fotel
to jest fantastyczny przyjaciel

wygodny i cichy
nie burmuszy się bez powodu

wytrzyma wszystko
co mu powiesz
i wypłaczesz

człowieku

zniesie każdy lament
i nie ucieknie przed dziką radością

przyjmie każdą kroplę
twojej krwi
upuszczoną w martwe ramię

nocą
kiedy śpisz
nasłuchuje twojego oddechu

Julka 10 Julka
 8 grudnia 2019 roku, godz. 5:42

Bywa, że fotel jest fantastycznym przyjacielem, ale bywa też tak, że kiedy dorobisz się tylko...."krzesła i szafy", każde z nich jest lepszym oparciem niż człowiek, który ublicznie z tego drwi.

Kiedy zamkniesz oczy...świat nabiera wyrazu, pod warunkiem, że nie ma w nim człowieka, który zadał ci ból.

Ciekawy tekst Onejko, jeśli złożysz w całość z poprzednim wierszem i przywrócisz w pamięci cytaty, które mówiły o pierwszych skrzypcach w orkiestrze :) jaki to był rok 2013? Skąd u Ciebie taka pamięć właśnie teraz :))

tak czy inaczej...pozdrawiam ;)

andrea69
 12 listopada 2019 roku, godz. 16:48

Dziś znalezione, refleksyjnie piękne.
Wyróżnienie zasłużone, gratuluję Onejko:*

onejka onejka
 12 listopada 2019 roku, godz. 10:03

Dziękuję Kochani za wyróżnienie i Wasze opinie :)

yestem yestem
 11 listopada 2019 roku, godz. 14:45

Gratulacje. :))

kati75 Kati
 11 listopada 2019 roku, godz. 14:04

Onejka na właściwym miejscu :-) gratuluję

Cris Cris
 11 listopada 2019 roku, godz. 5:23

refleksyjnie
:)

yestem yestem
 9 listopada 2019 roku, godz. 12:45

Smutne, ale bardzo piękne...
Dopatrywałbym się w jego pozytywnym działaniu jednak prywaty,
w końcu fajną pupą siadasz mu na kolana. :P
Nasłuchuje... a tak w ogóle, to sprawdź, czy nie masz w fotelu... podsłuchu. :D
Miłego dnia. :))

kati75 Kati
 9 listopada 2019 roku, godz. 10:29

Dziś ożywiłaś we mnie dawne wspomnienie bliskiej mi osoby,dzięki Zosiu;-( a to musiałam;-)

giulietka M.
 9 listopada 2019 roku, godz. 10:23
Edytowano 9 listopada 2019 roku, godz. 10:24

Fotel -najlepsze oparcie człowieka.
Masz dziś przypływ weny, brawo!

marekg marek
 9 listopada 2019 roku, godz. 10:18

smutna ale prawdziwa refleksja .....pięknie napisane