14 listopada 2018 roku, godz. 20:59

Jak coś zwykłego może być niezwykłe? Tudzież... odwrotnie?

 11 listopada 2018 roku, godz. 17:32

zwyczajnie szczere - tak zwyczajnie, że aż niezwykłe

 11 listopada 2018 roku, godz. 17:01

A ja czytam tylko tyle co tu, bo nie mam cierpliwości do wierszy... Uwielbiam je, ale nie chce mi się czytać i dociekać. Choć lubię to! Ale jak sobie pomyślę, to mi się odechciewa... Dziwne, nie?

 11 listopada 2018 roku, godz. 16:59

ja swój zapomniałam

 11 listopada 2018 roku, godz. 16:57

Bardzo nostalgiczny, podoba mi się

 18 października 2018 roku, godz. 13:27

Leśmian - Samotność

Wiatr wie, jak trzeba nacichać…
Za oknem — mrok się kołysze.
Nie widać świata, nie słychać,
Lecz ja coś widzę i słyszę…
Ktoś z płaczem ku mnie z dna losu
Bezradną wyciąga rękę!
Nie znam obcego mi głosu,
Ale znam dobrze tę mękę!
Zaklina, błaga i woła,
Więc w mrok wybiegam na drogę
I, nic nie widząc dokoła,
Zrozumieć siebie nie mogę!
W brzozie mgła sępi się wiotka.
Sen pusty!… Wracam do domu…
Nie! Nikt się z nikim nie spotka!
Nikt nie pomoże nikomu!

 18 października 2018 roku, godz. 13:10

Dzień dobry

Może ktoś coś tutaj wrzuci, żebym miał co poczytać.
Może uda się odświeżyć ten wątek.
Wolałbym ulubione wersy/zwrotki ale może być tak jak było przyjęte.

w pamięci głęboko mam gdzieś te cudeńko:

Pawlikowska-Jasnorzewska Maria

my bez serca młodzi a już starzy
chcemy tylko tańczyć i milczeć
życie szarpie nas jak kły wilcze
lecz któż pozna to po naszej twarzy

kochać pragnąć kłamstw odwieczna gama
nasz słownik ich nie zawiera
i po cóż mielibyśmy kłamać
albo umierać

 3 lutego 2017 roku, godz. 23:49

Pamiętam doskonale i nigdy nie zapomnę...

Różewicz Tadeusz

Ocalony

Mam dwadzieścia cztery lata
ocalałem
prowadzony na rzeź.

To są nazwy puste i jednoznaczne:
człowiek i zwierzę
miłość i nienawiść
wróg i przyjaciel
ciemność i światło.

Człowieka tak się zabija jak zwierzę
widziałem:
furgony porąbanych ludzi
którzy nie zostaną zbawieni.

Pojęcia są tylko wyrazami:
cnota i występek
prawda i kłamstwo
piękno i brzydota
męstwo i tchórzostwo.

Jednako waży cnota i występek
widziałem:
człowieka który był jeden
występny i cnotliwy.

Szukam nauczyciela i mistrza
niech przywróci mi wzrok słuch i mowę
niech jeszcze raz nazwie rzeczy i pojęcia
niech oddzieli światło od ciemności.

Mam dwadzieścia cztery lata
ocalałem
prowadzony na rzeź.

 14 maja 2014 roku, godz. 9:54

Jakoś od razu mi się skojarzyło z tym:

"Dziś nad światem zmienił ktoś
Nieba błękit w chmur atrament
Jakby pragnął deszczem swą opowieść snuć
Pierwsza kropla na mą dłoń
Ludzie kryją się w zaułkach
Gubiąc gdzieś po drodze sens deszczowych słów

Przemoknięte serca miast
I tylko ty i ja szczęśliwi tym dniem
Bo choć zapomniał o nas świat
Mokrzy od stóp do głów nie tracimy nadziei

Po ulicach płyną już trosk potoki, skarg strumienie
By wślizgnąć się za rogiem pod omszały bruk
Nikt już nie chce słuchać dziś słów deszczowych opowieści
Na co komu obcych kropel deszczu szept?"

Edyta Bartosiewicz- Opowieść

http://www.youtube.com/watch?v=28EcS19qAgQ

 11 maja 2014 roku, godz. 2:48

Gdybym miał niebios wyszywaną szate
Z nici złotego i srebrnego światła,
Ciemną i bladą, i błękitną szatę
Ze światła, mroku, półmroku, półświatła,
Rozpostarłbym ci tę szatę pod stopy,
Lecz biedny jestem: me skarby -- w marzeniach,
Więc ci rzuciłem marzenia pod stopy;
Stąpaj ostrożnie, stąpasz po marzeniach.

William Butler Yeats

 1 maja 2014 roku, godz. 14:27

"Człowiek człowiekowi" też myślałam, żeby wrzucić tu ;)
Ostatnia zwrotka świetna

 30 kwietnia 2014 roku, godz. 15:04

Z bliźnim się możesz zabliźnić... Ach... :)

 30 kwietnia 2014 roku, godz. 15:02

Człowiek człowiekowi

Człowiek człowiekowi wilkiem
Człowiek człowiekowi strykiem
Lecz ty się nie daj zgnębić
Lecz ty się nie daj spętlić

Człowiek człowiekowi szpadą
Człowiek człowiekowi zdradą
Lecz ty się nie daj zgładzić
Lecz ty się nie daj zdradzić

Człowiek człowiekowi pumą
Człowiek człowiekowi dżumą
Lecz ty się nie daj pumie
Lecz ty się nie daj dżumie

Człowiek człowiekowi łomem
Człowiek człowiekowi gromem
Lecz ty się nie daj zgłuszyć
Lecz ty się nie daj skruszyć

Człowiek człowiekowi wilkiem
Lecz ty się nie daj zwilczyć
Człowiek człowiekowi bliźnim
Z bliźnim się możesz zabliźnić

Edward Stachura

Ten mi się skojarzył z Borsewicza :)

 30 kwietnia 2014 roku, godz. 15:01

Świetne, obydwa... Zachwyciłem się :) Chociaż pierwszy, ten Borszewicza, jakoś bardziej pode mnie... Piękna poezja z przesłaniem. Szkoda, że więcej takiej nie znam, bo poczytałbym.

 30 kwietnia 2014 roku, godz. 10:02

***

Sól w nasze rany, cały wagon soli
By nie powiedział kto, że go nie boli

Piach w nasze oczy, cały Synaj piasku
By nie powiedział kto, że widzi jasno

Głód w nasze trzewia, suche kromki głodu
By nie powiedział kto, że nie wie co głód

But w nasze krocza, kopniaków choć tysiąc
By nie powiedział kto, że spłodziłby co

Knut w nasze głowy, sto pałek umyślnych
By nie powiedział kto, że sobie myśli

Strach w nasze serca, tyle grozy gęstej
By nie powiedział kto, że nie zna lęku

I salwę w płuca czy też sznur na szyję
By nie powiedział kto, że jeszcze żyje

- Rafał Wojaczek

Niezapomniany wiersz
39 odpowiedzi
Wątek na forum Cytaty.info
 25 lipca 2010 roku, godz. 1:07

Każdy, kto czyta i kto czytał niegdyś poezję, na pewno natrafił na utwór, który obudził w nim emocje inne niż wszystkie pozostałe utwory. Zamieszczajmy tu takie wiersze.

O takich wierszach pamięta się długo nawet, jeśli przeczytało się je całkiem przypadkiem. Sama osobiście z poezją mam do czynienia najczęściej w szkole. Mam jednak dwa wiersze, którymi się nadzwyczaj zachwycam.

Pierwszym z nich jest wiersz, który recytowałam w szkole podstawowej, wiersz Józefa Czechowicza pt. "Eros i Psyche":


Eros i [...]

Poezja
Wątki dotyczące poezji - autorów, wierszy, interpretacji
12