27 listopada 2019 roku, godz. 10:02  1,9°C
Edytowano  27 listopada 2019 roku, godz. 12:10

EMIGRACYJNE PRZYJĘCIE NA TRZYNAŚCIE OSÓB PLUS SIEDEM

Religia katolicka wymusza rodzinne spotkania i dobrze. Można się spotkać 2000 tysiące kilometrów od domu i pobiesiadować, a zatem porozmawiać, podyskutować, pośmiać się, pojeść, popić, obnażyć się, poprzyglądać się drugim, pomyśleć, przemyśleć, osądzać albo może tylko mieć swój ogląd i pogląd. W centralnym miejscu owalnego stołu siedziała prababcia. Przyleciała z Polski. Wybudowała dom wielorodzinny, w którym prócz niej mieszkają jej dwoje dzieci z małżonkami. Jest niezależna. Oddzieliła się. Ma [...]

 27 listopada 2019 roku, godz. 7:28
Edytowano  27 listopada 2019 roku, godz. 8:48

IRLANDCZYK(recenzja filmu)

Irlandczyk, to film rewelacyjny, genialny, doskonały, cudowny, trwający trzy i pół godziny, które to minęły nam w mgnieniu oka. Może dlatego, że reżyser zdecydował się na to co zrobił wcześniej Marek Koterski w filmie "Siedem uczuć", a więc w rolach młodych ludzi obsadził osiemdziesięciolatków: Roberta de Niro, Ala Pacino i Joe Pesciego, który swój kunszt doprowadzili w tym obrazie do szczytów maestrii. Poza tym, to po prostu cudownie skonstruowana i opowiedziana historia. Historia na tyle przekonywująca, że nie [...]

Radziem Radek
 1 grudnia 2019 roku, godz. 23:52

Chcę obejrzeć! :-)

Tekst zgłoszony do konkursu Recenzja listopada
 26 listopada 2019 roku, godz. 18:41  1,9°C

"Zabić niewinność"

Scout Finch to sześciolatka, która mieszka razem ze starszym bratem i ojcem w małym, wymyślonym miasteczku w stanie Alabama. Ojciec o imieniu Atticus to wdowiec, który wykonuje zawód adwokata i jest niezwykle cenioną w lokalnej społeczności osobą.
Scout wraz z batem, Jemem wiodą swoje dzieciństwo pod czujnym i troskliwym okiem ojca. W którymś momencie do codzienności dwójki młodych ludzi dołącza się Dill, chłopiec w podobnym wieku, który okresowo, w czasie letnim, pomieszkuje w sąsiedztwie u swojej [...]

Zabić drozda
Lata trzydzieste XX wieku, małe miasteczko na [...]
Tekst zgłoszony do konkursu Recenzja listopada
 26 listopada 2019 roku, godz. 18:02  1,9°C
Edytowano  26 listopada 2019 roku, godz. 18:39

Bowaryzm w życiu. Czy i w twoim się zdarza?

Nie jest to klasyczny romans, jak podają niektóre źródła, ale raczej społeczno-obyczajowy dramat opowiadający historię pewnego małżeństwa. Powieść przedstawia wzloty i upadki dwójki ludzi starających się wieść normalne życie. Na podstawie przygód zawartych w ich codzienności dostrzec można niszczycielską moc rutyny, gdy ta dosięga osoby nieprzeciętnej lub nieumiejącej sobie z nią poradzić, jak również tę zwodniczą siłę marzeń i oczekiwań. Bardziej szczegółowy, [...]

Pani Bovary
Pani Bovary jest powieścią francuskiego pisarza [...]
 26 listopada 2019 roku, godz. 8:00  8,6°C

Ode mnie

Do Ciebie
To nic, że czasami czujesz się jakby wszystko nie miało sensu
To nic, że życie czasami cię gniecie i gryzie jak metka w twoim ulubionym swetrze
To nic, że czasami chcesz uciec lub zniknąć jak bańka mydlana
To nic..
Czasami przychodzi taki moment, że za dużo się dzieje, że życie nie toczy się tak jakbyśmy chcieli
I przychodzą wspomnienia, fala słów i obrazy
I chcesz je wszystkie wymazać, usunąć, spalić
Czasami czujesz pustkę
Nie staraj się jej na siłę zapełnić, bo to nie da ci radości
Przeczekaj to tak po prostu
Minie to, tak jak mija listopad
I zima
A potem jest lepiej
Dlatego ostatnio tęsknię bardziej za ciepłem
Znajduje go w obcych ludziach i nie wiem czy mnie to nie gubi
Tak naprawdę tęsknię za wieczną wiosną.
Za odnalezieniem siebie i zrozumieniu kim jestem
Trochę się pogubiłam i nie mam pojęcia kiedy się odnajdę

yestem yestem
 27 listopada 2019 roku, godz. 00:48

Całe życie się gubimy i odnajdujemy, chowamy i wychodzimy z ukrycia... póki ktoś inny nas nie pochowa... ;)
Dobranoc. :))

 25 listopada 2019 roku, godz. 13:24  20,8°C

Gdy dowiaduję się, że dany autor jest porównywany do Umberto Eco, bardziej mnie to zniechęca niż przekonuje do lektury. Jeśli serio miałaby to być zachęta, Umberto Eco musiałby być porównywany do tego autora...

"Cień wiatru" wpadł mi w ręcę zupełnie przez przypadek i ciężko mi ocenić, czy lubię takie przypadki. Niby lektura się podobała, czytało się prawie jednym tchem, a mimo to powrót do niej chwilami odbywał się na zasadzie przymusu - czytam dalej, bo skoro zacząłem, wypada skończyć.

W serwisie możecie zapoznać się z cytatami z poszczególnych postaci i już na podstawie tych fragmentów książki można nakreślić sobie obraz sympatycznego Fermina, nieco zagubionego Daniela czy tajemniczej, ale w końcu odsłaniającej karty, Nurii.

Cień wiatru
W letni świt 1945 roku dziesięcioletni Daniel [...]
truman Kamil Ale Wolę Kamilek
 25 listopada 2019 roku, godz. 16:02

Trzeba pamiętać, że Cień Wiatru to pierwsza powieść Zafona skierowana do dorosłych, wcześniej pisał literaturę młodzieżową, w tym wspaniałą - jak dla mnie - Marinę. Jednakże, jeśli nie podobał się wam Cień... To nie macie czego szukać w dalszych częściach.

 25 listopada 2019 roku, godz. 13:22  1,9°C
.
Rzecz o mych smutnych dziwkach
Główny bohater i narrator w jednej osobie - [...]
 25 listopada 2019 roku, godz. 13:21  1,9°C

A. de Mello opowiada nam bajki, przeróżne - chrześcijańskie, buddyjskie, sufickie i chińskie. Kiedy uważa to za stosowne, dodaje do nich własny komentarz. Czasem bajka nie wymaga komentarza i tutaj najbardziej udaje się docenić kunszt pisarza. W końcu zrezygnować z pisania wtedy, kiedy komentarz narzuca się sam, jest sztuką niebywale trudną.

Książkę chętnie przeczytałem, chociaż zdaję sobie sprawę, że nie każdemu będą towarzyszyć podobne wrażenia. Jest w niej coś specyficznego... :)

Śpiew ptaka
"Wszystkim podobają się bajki i właśnie bajki [...]
 25 listopada 2019 roku, godz. 13:19  1,9°C

Jak podają Agnieszka Pałac i Mariusz Czaja w Posłowiu do "Portretu...", recenzent "Daily Chronicle" widział w nim książkę "zrodzoną z trędowatej literatury dekadenckiej Francji, książkę zatrutą, której atmosfera cuchnie duszącą wonią rozkładu intelektualnego i moralnego".

Zaprawdę nie wiem, czy taka recenzja bardziej pochlebia czy ma za zadanie dopiec. Zapewne jej autor liczył na to drugie, ale jak czytam te słowa dzisiaj, to można chyba zazdrościć Wilde'owi, że ktoś tak określił jego dzieło. To wielka sztuka [...]

Portret Doriana Graya
Powieść irlandzkiego pisarza Oscara [...]
 25 listopada 2019 roku, godz. 13:17

Nie jestem zagorzałym entuzjastą tego typu literatury. Chodzące i gadające masło, lewitujące kobiety w ciąży czy mądry, biały i wielki niedźwiedź polarny siedzący na malutkim drewnianym stołku.

Na szczęście Szklana Zupa to nie tylko to, co nierealne. A jedynie posiłkując się takim światem, autor udziela nam kilku lekcji. Może je już przerobiliśmy w swoim życiu, może dopiero przerobimy - nie powinno jednak zaszkodzić utrwalanie wiadomości...

Ponadto na okładce można przeczytać, że Szklana Zupa „przynosi zaskakujące rozwiązanie konfliktów zarysowanych w poprzedniej, bestsellerowej powieści Jonathana Carrolla Białe jabłka, ale także zadaje kilka pytań, na które czytelnicy sami będą musieli sobie odpowiedzieć.” - niestety, nie czytałem (jeszcze) Białych jabłek, a jednak okazało się, że wcale nie trzeba ich czytać, aby te kilka pytań, które zadaje autor, potrafiło atrakcyjnie wypełnić czas poświęcony książce.

Szklana zupa
Po zwycięskim starciu z siłami chaosu Vincent [...]
 25 listopada 2019 roku, godz. 13:07

Kiedyś gdzieś wspomniałem, że "Poza ciszą" spodobałaby się niejednej gospodyni domowej... Trochę przesadziłem, bo w gruncie rzeczy i niczemu książka nie jest winna, i gospodni domowa takoż. :)

Wszystko wspaniale grało na samym początku i przez dłuższy czas utrzymywało się na wysokim poziomie. Bohater opowieści ma niespotykany, bo dosyć młody zawód - jest rysownikiem komiksów. Wchodzi w typową z pozoru relację z pewną kobietą i jej synem. Rodzina. Okazuje się być jednak nietypowa.

Mniej więcej w trzech czwartych [...]

Poza ciszą
Max Fisher, odnoszący sukcesy autor komiksów z [...]
 25 listopada 2019 roku, godz. 13:04

Kolejna ciekawa książka Jonathana Carolla. Aż mam teraz ochotę przeczytać wreszcie książkę tego autora, o której nie będę mógł napisać, że była ciekawa.

Wyjaśniło się parę rzeczy, o których mowa w "Szklanej Zupie". Warto jednak przeczytać najpierw "Białe Jabłka", a dopiero później ich kontynuację. :)

Białe jabłka
Vincent Ettrich, lekkoduch i kobieciarz, ku swemu [...]
 25 listopada 2019 roku, godz. 12:46  2,3°C

wpisy/1

Męczy mnie, że automatycznie moje myśli dążą do pozytywnej stymulacji umysłu. Pozytywnej, może to i dobre, ale sztuczne. Kiedyś byłem naturalnie smutny i było mi z tym komfortowo. Teraz wystarczy chwila nieuwagi, bym, chyba na tle nerwicowym, poszukiwał pozytywnej stymulacji, sztucznej ekscytacji, nieważne jak banalnej, prozaicznej, błahej radostki, która w gruncie rzeczy wcale mnie nie rusza. I wiem, że tracę sporo siły na taką stymulację. Nie wiem tylko, po co to robię. Może w głębokiej obawie, że ta stymulacja jakoś trzyma mnie w kupie, a gdy pozwolę jej odejść, cały się rozpadnę.

tallea asterja
 25 listopada 2019 roku, godz. 19:15

radostka

Tekst zgłoszony do konkursu Recenzja listopada
 25 listopada 2019 roku, godz. 00:42  1,9°C

"Szeptacz" Alex North, ocena 6

"Jesli drzwi nie zamkniesz w porę, szeptać zacznie ktoś wieczorem.
Jeśli na dwór wyjdziesz sam, złego pana spotkasz tam.
Jeśli okno uchylisz choć trochę, pukanie w szybę usłyszysz przed zmrokiem.
Jeśli jesteś sam i miewasz się źle, pan Szeptacz na pewno odwiedzi Cię."

Nie ma chyba osoby, która w Polsce nie słyszałaby o thrillerze, który został określony objawieniem roku 2019, mowa oczywiście o "Szeptaczu" Alexa Northa. Jego promocja w mediach społecznościowych była ogromna. [...]

Szeptacz
Jeśli drzwi nie zamkniesz w porę, szeptać [...]
 24 listopada 2019 roku, godz. 8:54  43,8°C

Poznaj siebie.

Nikt nie ma prawa Cię oceniać.
Jeśli to robi, to nie zna siebie,
albo śni sen o rzeczywistości
której nie ma, bądź jest dla niego,
jego poznaniem i nie jest to Twoja sprawa.

Żyjąc tu i teraz w teraźniejszości,
będąc niewinnym i mając czyste spojrzenie, bez cienia myśli doświadczasz interakcji z dziewiczą rzeczywistością, która jest stwarzana
dla Ciebie w każdej milisekundzie.

Doceń ten dar.

Yokho Agata
 25 listopada 2019 roku, godz. 10:06

Miło słyszeć, że ktoś to rozumie.

Nowo dodane teksty

Gdyby tylko owoc Twoich przemyśleń zechciał się skrystalizować w postaci aforyzmu, wiersza, opowiadania lub felietonu, pisz.

W przeciwnym razie godnie milcz.

kilka minut temu

ongiś skomentował(a) tekst Religia jest fugą [...] swojego autorstwa

kilkanaście minut temu

wojtekp skomentował(a) tekst Religia jest fugą [...] autorstwa ongiś

kilkanaście minut temu

ongiś skomentował(a) tekst Religia jest fugą [...] swojego autorstwa

ok. pół godziny temu

wojtekp skomentował(a) tekst Religia jest fugą [...] autorstwa ongiś

ok. pół godziny temu

ongiś skomentował(a) tekst Religia jest fugą [...] swojego autorstwa

ok. pół godziny temu

ongiś skomentował(a) tekst Może i medycyna dodaje [...] swojego autorstwa

ok. pół godziny temu

wojtekp skomentował(a) tekst Religia jest fugą [...] autorstwa ongiś

ok. pół godziny temu

wojtekp skomentował(a) tekst Może i medycyna dodaje [...] autorstwa ongiś

ok. godzinę temu

zatopiony.wrak. skomentował(a) tekst nie stać mnie na słowa [...] swojego autorstwa

ok. 2 godziny temu

Wojtex skomentował(a) tekst Nie mam czasu by się [...] autorstwa CierpkaWoda