1 października 2019 roku, godz. 17:18  5,7°C
Edytowano  1 października 2019 roku, godz. 17:33

Ode mnie

Do Ciebie
Dzisiaj ubieram za duże ubrania i trochę chowam się przed innymi.
Dzisiaj śmieję się płacząc, bo życie jest tak pokręcone..
I nie powinnam wracać do wspomnień i do niego, ale tak bardzo to wszystko mnie przerosło..
Chciałabym wyjechać gdzieś daleko, proszę nie gniewaj się, że znowu wracam do bagna zwanego wspomnieniami..
On był przez jakiś czas dla mnie bardzo ważny
Był to dobry czas..
A ja byłam tylko..
Bywałam jak się bywa w życiu, wiesz tak bez szału, tak normalnie..
Boję się, wiesz jak bardzo się boję..
Jak małe dziecko, które zgubiło rodziców i nie potrafi zawołać bo strach go zjada..
Myślałam, że się wyleczyłam, ale diagnoza nadal nie jest pozytywna..
Powiedz mi co mam zrobić jak go zobaczę?
Jak nie uciec..
Jak nie sprawić, że oczy staną się wilgotne, a serce tak bardzo zaboli?
Powiedz mi czemu serce moje nie ma takiego guzika magicznego, który by uczucia wyłączył..
Powiedz mi czemu moje serce nie jest z kwarcu?
Bo gdyby było z kwarcu, pewnie by się tak łatwo nie złamało..

Strange one Adam
 2 października 2019 roku, godz. 6:17

Myślę, że trudno jest zapomnieć kogoś, kto był i w pewnym sensie jest ważny w naszym życiu.
Jestem przekonany, że nie należy próbować wytrzeć go z pamięci, bo zawsze zostanie jakiś ślad, który przywoła wspomnienia.
Proponuję uporządkować swoje życie, przemyśleć priorytety, uspokoić emocje.
Dobrze w takich nie banalnych chwilach otaczać się ludźmi mądrymi.
Pozdrawiam

Xxxx0000
 1 października 2019 roku, godz. 20:05

Niestety nie można uciec przed życiem i przed wspomnieniami, jeżeli jednak wspomnienia są bagnem to trzeba bardzo uważać by nas nie pochłonęły. Tęsknota bywa zła, wręcz podła ponieważ prowadzi nas do tych bagien. Pozostaje tylko zmierzyć się z przyszłością zapominając o nim.....