Cytaty i recenzje książki Czerwone Gardło

[...] myśl o tym, że nigdy nie rzuci palenia, budziła w nim dziwne zadowolenie. Ignorowanie ostrzeżenia na paczce papierosów nie było być może najbardziej ekstrawaganckim wyrazem buntu, na jaki mógł się zdobyć człowiek, ale przynajmniej na to [go] było stać.

Dla koni kontakt wzrokowy jest wyzwaniem. Odczytują to jako brak szacunku dla nich i ich pozycji w stadzie. Koń, który nie może odwrócić wzroku, musi zareagować inaczej, na przykład się zbuntować.

Bez należytego szacunku nic pan nie osiągnie w tresurze, a pańska pozycja nie będzie miała tu znaczenia. Powie to panu każdy treser.

[...] głośno wypowiadał słowa, żeby się przekonać, czy wtedy będą miały większy sens.

Była dziewczyną z dobrego domu, według jej własnych słów rozpieszczoną jedynaczką, która na domiar wszystkiego chodziła do szkoły z internatem w Szwajcarii. Kto wie, może to też trudne dzieciństwo?

[...] poczuł, że budzi się w nim wściekłość, jego stary wróg i przyjaciel.

Profesjonaliści po sobie sprzątają. Pozostawienie łusek to jak pokazanie karty wizytowej.

Dla kilku gatunków brak szacunku jest nie do zniesienia. W wysokich górach w Argentynie żyją dzikie konie, które rzucają się w przepaść, gdy człowiek próbuje je ujeździć.

Jeśli zdołasz przeżyć [na wojnie] przez sześć pierwszych miesięcy, twoje dalsze szanse na przeżycie nagle się zwielokrotniają. Nie wpadasz na miny, w okopie chodzisz z pochyloną głową, [...] i wiesz, że to nie miejsce dla bohaterów, a twoim najlepszym przyjacielem jest strach.

[...] w młodości człowiekowi często roi się o sprawiedliwości.

— Dlaczego nie masz tu dodatkowego krzesła, Harry?
— Bo ludzie na stojąco szybciej mówią, z czym przyszli.

[...] nie powinno się tkwić na stanowisku tak długo, by w końcu mieć uczucie, że na wszystkie pytania już się kiedyś odpowiadało.

Ton nie może być fałszywy, [...]. Może stać się fałszywy dopiero w zestawieniu z innymi tonami.

Żadne działanie samo w sobie nie jest symptomem choroby. Trzeba poznać kontekst, w jakim jest wykonywane.