Czym jest czas wobec [...] – po-duszka

W tym miejscu znajdziesz opinie do tekstu, którego autorem jest po-duszka — zgromadziliśmy 2 opinie.

8.08

Czym jest czas wo­bec cze­goś, na co nie szko­da nam cze­kać i czym są gra­nice wyob­raźni wo­bec te­go, co marzy­my przeżyć?

Wszys­tko wyśniłam. Na ja­wie słońce grzało równie moc­no a po­ciągo­wa kli­maty­zac­ja sta­rała się schłodzić en­tuzjazm. A ci wszys­cy ludzie by­li jak­by mniej szczęśli­wi ode mnie. Może nig­dy nie ośmieli­li się za­pom­nieć, może wstyd opa­nował ich najgłębsze prag­nienia. A może są aż je­dynie sa­mot­ni. Dlacze­go czuję na so­bie zażeno­wane spoj­rze­nie z nap­rze­ciw­ka? Prze­cież tyl­ko pop­ra­wiam ma­kijaż. Przep­raszam, że nie przep­roszę. Jes­tem zakochana.

Wy­siadłam. In­ni się wy­sypa­li. Cały pe­ron od nich poszarzał. Stałam tak chwilę nim uj­rzałam in­ny niż sza­ry ko­lor. Był żywy, ru­mienił się i trochę pro­mieniował. Te bar­wy są mi ulubione.

Wsied­liśmy do Two­jego sa­mocho­du. Lśni­liśmy a ser­ca nasze grały głośniej od Go­ril­laz w ra­diu. Na­dal nie wiem dlacze­go Two­ja ręka wo­li mój po­liczek od skrzy­ni biegów kiedy światło z czer­wo­nego zmienia się w zielo­ne. Chy­ba sam nie umiesz te­go wytłumaczyć. Ja mam podobnie.

Wy­miana spoj­rzeń przy wy­mianie spos­trzeżeń. Zno­wu nie dosłyszałam co do mnie mówisz. To przez ten uśmiech. Po pros­tu chciałabym zro­zumieć jak to się dzieje, że na ten wi­dok mi­mowol­nie roz­chy­lam war­gi w cichym zachwy­cie. Co mówiłeś? Gdzie już jes­teśmy?

Nie stre­suję się, już raz u Ciebie byłam. Niem­niej przy trzydzies­tu stop­niach jest mi trochę zim­no dla­tego cała się trzęsę. Dob­rze, że trzy­masz mnie za rękę, od ra­zu mi le­piej. Scho­dy nie mają końca, ce­lowo je wydłużam wraz z czu­ciem do­tyku Twoich palców. U szczy­tu za drzwiami wycze­kuje nas część ciebie.

Za każdym ra­zem próbuję zasnąć, za każdym ra­zem jest mi szko­da. Ko­lej­ny raz zwie­dzam Two­je ciało. Może poz­wie­dzasz mo­je? Po­wiercę się niewin­nie, pop­ra­wię mos­ki­tierę. Obudzisz się wówczas? Księżyc ob­lał Cię sreb­rem. Naj­droższą próbą. Zro­bił mi na przekór czy­niąc z Ciebie dzieło sztu­ki, które­go nie wol­no ruszać.

Śpij więc, ósmy cudzie świata z dnia ósme­go ze­ro ósme­go.

dziennik
zebrał 2 fiszki • 16 sierpnia 2018, 01:13

Dziękuję @fyr­fle :) 

Fiszka i bar­dzo dob­ra życiowa pro­za. Ty żyjesz. 

Partnerzy

Blok

Cy­taty.eu - afo­ryz­my i sen­ten­cje Cy­taty, afo­ryz­my, sen­nik Zamyslenie.pl, Aforyzmy i cy­taty

fyrfle

Użytkownicy
O P Q
Aktywność

dzisiaj, 13:43cyt.adela do­dał no­wy tek­st proza życia poety

dzisiaj, 13:41piórem2 sko­men­to­wał tek­st horrmony

dzisiaj, 13:31truman sko­men­to­wał tek­st ***

dzisiaj, 13:30cyt.adela do­dał no­wy tek­st Tom

dzisiaj, 13:27truman do­dał no­wy tek­st odezwa do głuchych

dzisiaj, 13:07yestem sko­men­to­wał tek­st Wyjdź. Ro­bisz spus­tosze­nie w [...]

dzisiaj, 13:04yestem sko­men­to­wał tek­st Kiedyś będziemy obok na [...]

dzisiaj, 13:02yestem sko­men­to­wał tek­st horrmony

dzisiaj, 12:57yestem sko­men­to­wał tek­st Szanuj swoją ko­bietę i [...]

dzisiaj, 11:19cyt.adela do­dał no­wy tek­st horrmony