sprajtka Ala
 4 czerwca 2020 roku, godz. 20:24

Skoro jest niewielu to i My jesteśmy w tej większej części. Trudno wymagać od innych, gdy sami nie potrafimy "dawać". Czujemy się jak pępek świata, a ile pępków może mieć świat?;)

Lacrimas M.
 4 czerwca 2020 roku, godz. 18:42
Edytowano 4 czerwca 2020 roku, godz. 18:43

Całkiem niedawno pomyślałem sobie, że bezpieczeństwa (nawet tego iluzorycznego) nie mierzy się odległością od innych. Że wszystkie smutne historie, jakie w sobie nosimy, nie zaczną boleć mniej na skutek przemilczeń czy odtrącania każdego przejawu czyjejś dobrej woli.

Wielu z nas jest skłonnych do poświęceń, bo ludzie – wbrew wszelkim pozorom – kochają tracić. Swój czas. Swoją godność. A nade wszystko – szansę na jakąkolwiek zmianę.

Pani Lisa zupełnie pominęła jednak osoby, które tej pomocy nie chcą. One również tracą - być może i najwięcej. Wówczas trzeba pogodzić się z tym, że ta zbyt śmiała prośba, jaką z siebie wypowiedzieliśmy: ,,Pokaż mi świat swoimi oczyma. Zacznij od drobiazgów. Zacznij od codziennych błahostek. Ale mów do mnie. Nie uciekaj. Nie mierz tą samą miarą co innych" - jest drogą donikąd.

scorpion Brodacz
 4 czerwca 2020 roku, godz. 12:44

To trochę tak jak z tą igłą w stogu siana, oczywiście, że da się znaleźć, ale prędzej sama nas ukłuje.

zatopiony.wrak. p
 3 czerwca 2020 roku, godz. 00:12

nie znam.

jadlos Przemek
 5 lipca 2010 roku, godz. 1:00

..ale jednak tacy są :)

Ale naprawdę nie jest ich wielu. Masz wiele szczęścia, jeśli na kogoś takiego trafisz...

siuduaduappa
 20 czerwca 2010 roku, godz. 1:02

..ale jednak tacy są :)