Myśli — Pechowa_

Paląc za sobą wszystkie mosty trzeba być świadomym,
że kiedyś nie będzie miał kto czekać po drugiej stronie...

Zacofany w sobie człowiek potrzebuję silnych ramion,
aby wyjść na przeciw temu co nazwanym jest strachem...

Czasami niewiele trzeba by zmienić przyzwyczajenia,
gdzie wystarczy poczuć gorący oddech za plecami...

Często jestem w czyimś życiu niewielkim epizodem,
który łatwo zapomnieć nie zostawiając wspomnień...

Zaopatrzeni w sam cynizm trudniej do obiektywizmu,
który pozwala dostrzec różnice miedzy prawda a obłudą...

Czuję jak ziemia pode mną zamarza od ludzkiej zazdrości,
która potrafi zamienić wrażliwość w pusty bezdech...

Wolę samotnię tułać się pod gołym niebem,
niż dostrzec w czyiś oczach gotowość do zabawy...

Czasami czyjaś przypadkowa bliskość dotyka te struny,
które wywołują w sercu tęsknoty uśpione przez wiele lat...

Sami wyznaczamy początek i koniec tym historią,
które straciły na wartości w oczach twórcy...

Błądzę to od jednych to do drugich rąk żyjąc nadzieją,
że kiedyś poczuję taki dotyk wymazujący odrzucenie...

Co noc zasypiam mając na ustach jedną myśl,
że jutro jest zupełnie nowy dzień i więcej sił...

Stałam się tylko Twoja poczekalnią w tym momencie,
gdy nadciągnęło za dużo nieporozumień na wspólną rozmowę..

Często za mało w człowieku jest ducha walki,
aby mógł zatrzymać oddalające się szczęście...

Prosząc o czas nie zapominaj o konsekwencjach,
bo każde serce inaczej odbiera czekanie pełne tęsknoty...

Pragnę by wiatr przyniósł za sobą sznur czułych słów,
że jestem Twoim największym szczęściem...