Myśli — Pechowa_

Czasami tylko pozostaje mroźny podmuch wiatru,
który pieści zimną dłonią niejedno zgubione serce...

Codziennie odtwarzam w pamięci jedyną prośbę o zaufanie,
gdzie Twoje milczenie staję się nieznośną tęsknota...

Czasami trzeba uczuciu nadać odrobinę egoizmu,
aby umieć podkreślić ile ukochana osoba znaczy...

Nie chcę być Twoim "później" w hierarchii wartości,
które może stać się odpowiedzią na brak miejsca na "teraz"...

Często przychodzę do ludzi z uśmiechem na ustach,
aby zaraz wyjść z siebie oszołomiona hipokryzją...

Życie jednego człowieka składa sie nie tylko z marzeń,
ale również z najgłębszej tęsknoty za tym co niesie radość...

Znacznie gorsza od gniewu jest pełna obojętność w sercu,
która mechanicznie obezwładnia pozostałe emocje...

Zbyt często robimy coś odwrotnego w stosunku do uczuć,
gdzie później szukamy usprawiedliwienia na głupotę...

Zbyt często w życiu chwytamy się łatwego rozwiązania,
gdzie później trudno jest zapanować nad uczuciem niedosytu...

Trudno odnaleźć w płytkim człowieku pragnienie,
aby znaleźć sposób na pełny szczery uśmiech...

Ubrany skąpo w uczucia nie spodziewaj sie później,
że będzie ktoś kto zatęskni za Twoim dotykiem...

Częsty upór stawia serce na skraju wielu emocji,
które ciężko uporządkować z cechą charakteru...

Każdy chociaż raz poczuł na ciele paraliżujący chłód,
którego nie sposób zapomnieć w prozie codzienności...

...Samotność...

Nie sposób wypośrodkować granicę między nadzieja a pustką,
gdzie wystarczy wystarczyć zobaczyć oddalające się szczęście...

Często stęsknionemu człowiekowi potrzeba nadludzkiej siły,
aby opuścić miejsce ukochanych ramion na rzecz rzeczywistości...