Pechowa_

Zaciska dłonie w pięść tocząc walkę serca z podstępnym rozumem,
która prowadzi do upustu emocji znajdujące się pod ciężkimi powiekami....

Samotnie trwa w bezruchu uczuć oparta o mur wspomnień,
gdzie czas burzy cegła po cegle piękny obraz kruchej chwili...

Przy napływie ogromnej tęsknoty przewrotny los wyrzucił serce na brzeg nadziei,
gdzie wiatr czasu unosił czuły szept w którym rozbrzmiewały słowa - Czekam...

Cudownie jest świadomie tonąć w objęciach silnego uczucia,
które ofiarują bezpieczne schronienie przed niejedną odsłoną samotności...

Dobrze jest puścić balon wypełniony powietrzem wspomnień w niebo,
aby poczuć na skórze muśnięcie niewidzialnych dłoni uciekającego czasu...

Codziennie serce dryfuję na oceanie myśli szukając odpowiedniego kierunku,
który odnajdzie wyspę nadziei pełną czułych szeptów...

Zanurzona w czułym szepcie fala uczuć rozbijając się o burtę czasu
zostawia po sobie pełną kroplę nadziei na pokładzie życia...

Na ostrym zakręcie życia targana sprzecznymi uczuciami próbowała minąć znak postoju,
który być może był odpowiedzią na wszystkie pytania zadane sercu...

Za­wie­szo­na fla­ga uczuć na maszcie wiary nieje­den raz wzno­si się i upada,
która pokazuję jak sil­ny jest wiatr zapląta­ny o czas...

Puszczam ze swobodą dłoń okrytą wspomnieniami tylko po to,
aby sprawdzić jak chłodne będzie serce zanim znowu przybędziesz...

Szeptem słów pragnąc zatrzymać na jedną chwilę przewrotny los,
który subtelnym dotykiem dłoni rozwieje niepewność uczuć - Tulę..

Czasami trzeba zrobić niewidzialny krok w tył na drodze życia,
aby z dystansem podejść do dzielącej przepaści uczuć...

Codziennie wracam do źródła słów w labiryncie życia,
które być może są drogowskazem dotyczącego wspólnego jutra...

Chwy­ta się krawędzi słów będące jed­nocześnie wiel­kim jed­nym szeptem,
który uwodzi ser­ce grając me­lodie w której na­wet przeszłość to­nie...

Na spacerze życia pośród alejek wspomnień stała płacząca wierzba tęsknoty,
która czekała aż wiatr przyniesie ciche ukojenie w postaci silnych ramion...