Paniena

Zrodziło się w otchłani
To dziecię zwane "myśl"
Gdy widzi Ciebie miły
Z uśmiechem ze mnie drwi

Tak w sobie pogubiona
Dotyku pragnąc Twego
Wciąż nie wyrażą usta
Zlęknione słowa tego

Co mogłoby się zdarzyć?
Co powiesz słysząc to?
Że serce mocniej bije
Gdy obok Twoja dłoń

I tkwię tak pełna lęków
I wciąż to dziecię drwi
I pewnie się nie dowiesz
Że siebie oddam Ci...

Masz rację, ciągle uciekam
Jak tchórz, powiesz mi…
Nie wiedząc jak mnie to boli
Ile jest za mną we łzach skąpanych dni

Lecz dziś powoli się łamię
Powoli me serce wygrywa
By wrócić i skończyć tą farsę
Sam widzisz, czasami tak bywa.

Lecz mówisz że już za późno [...]

Stoję tu, spoglądam w Twe oczy
spokojna, pogodzona ze stratą,
upada świat nasz tak niewinnie uroczy
Dziś już moje łzy dla Ciebie nic nie znaczą,

Nie potrafię uwierzyć że ten sen cudowny
opierał się tylko na naszych ramionach
Odszedłeś ledwie draśnięty, pogodny…
Odchodzę ja, na skórze mej walk znamiona…
[...]

Trzymając w ręku kieliszek czerwieni
Wciąż rozmyślała o tamtym dniu
Gdy byli razem, tak w siebie wtuleni
I nikt nie przerywał im tego snu

Siedziała teraz zupełnie sama
W głowie kłębiła się jedna myśl
Czy kiedyś w końcu pęknie ta tama
Czy to się skończy, czy zacznie żyć

I tak w swych myślach tonęła w otchłani
Nie licząc ile ubywa jej dni
Marzyła o tym, że kiedyś się zjawi
że kiedyś spełni najskrytsze jej sny...

Powiedz jeszcze jedno słowo
Nie gaś wojny póki trwa
Rozkołyszmy ją na nowo
Aż zostanie tylko mgła

Nikt tu nie zostanie żywy
Coś się skończy, coś rozpocznie
Zbudujemy świat na niby
Będąc już po drugiej stronie.

Karabiny niech strzelają
Ogień niech dziś strawi nas
Ja się w końcu uspokoję
Gdy to wszystko spali Was

Budzę się, zimnej klatki dźwięk
budzi we mnie lęk
Boję się, miałam znów ten sen,
pokonałam gniew

Ludzie mówili "masz to coś".
Lecz nie ma już tamtych dni
Słowa ich nic nie znaczą gdy
porażki cień przypomina mi
[...]

Jaś wędrowniczek
Znów dziś spotkał mnie
On wie jak ukoić
Jak odegnać myśli złe

Jaś wędrowniczek
Bawić dziś się chce
On zna mnie najlepiej
Wie co lubię, czego nie

Jaś wędrowniczek
Opowiada ciągle mi
Jak kolorowo z nim
Mogę w życie iść

Jaś wędrowniczek
Już ucieka stąd
Zostawiając w głowie tylko
Myśl, że był to błąd...

Spójrz mi w oczy
Powiedz to co chcę usłyszeć

Dotknij mojej skóry
Pokaż dokąd nas to zaprowadzi

Chwyć mnie za rękę
Biegnijmy razem w świat piękny

Mów do mnie co dzień
Opowiadaj mi kłamstwa słodkie

Żyjmy tym co jest teraz
Nie myślmy co będzie potem.

Przecież oboje dobrze wiemy
jak to się skończy...

Wszyscy jednakowi,
żadnych marzeń, żadnych celów...

Nie pasujesz do nich,
spełniać pasje chcesz.

Wytykają Cię palcami,
z marzeń Twoich drwią

Dla nich szczęścia szczytem
jest mąż/żona, pełen dzieci dom. [...]

Swoje lata masz
mówi każdy Ci
weź ustatkuj się
przestań tak już żyć

Gdzie, no powiedz gdzie
doprowadzi Cię
ciągła z życiem gra
ta samotność zła
[...]

Budzę się, za oknem świt
Cisza upiorna wokoło
Przez głowę nagle przebiega myśl
Skąd się w ogóle tu wzięłam...

Czy życie me musiało runąć
Rozsypać się na kawałki
Czy sensu jego nie dostrzec miałam
i spojrzeć na dno pustej szklanki

Dziś wiem, że wszystko musiało się rozpaść
By tworzyć spełnienia zalążki
By móc na nowo zacząć od dziś
zapisywanie stronic tej książki

Czy będzie to dramat czy zwykła komedia
Powiecie mi kiedyś albowiem
Cokolwiek w mym życiu mnie jeszcze spotka
z pewnością Wam kiedyś opowiem....

Siedzę nad szklanką gorącej herbaty
Patrzę jak wiatr cicho liśćmi drga
Może to świat do życia się budzi
A może to właśnie budzę się ja

Choć nie wiem ile zostało mi dni
To pora teraz przed siebie iść
Z myślą przewodnią w sercu wyrytą
By kroczyć ścieżką dotychczas ukrytą

Przede mną wyzwań na parę lat
A za mną pasmo porażek i strat
Bilans wystawi mi życie wnet
Gdy przyjdzie napotkać mi jego kres

Osiągnę więcej niż możesz przypuszczać
Słowami ludzi mogę poruszać
Gdy już poczuję duszy spełnienie
Odejdę goniąc kolejne marzenie

Masz tego dość
Tak mówisz mi
Wypalasz się
Nie masz już sił

Jak pojąć mam
co dzieje się
że nie chcesz już
grać w życia grę

Czas wziąć się w garść
wymaż złe dni
spójrz, jesteś tu
przed Tobą sny

Wsłuchaj się w głos
wewnętrzną myśl
zrób pierwszy krok
pomogę Ci

Zabłądziłam w tym teatrze
zwanym życiem

Nie pamiętam już jaką rolę
miał dla mnie Bóg

Lecz teraz czas
po schodach spełnienia się piąć

i marzeniami napisać
swój własny scenariusz...

Los rzucił mi w życiu wyzwań wiele i wiele miłości,
Dom, mężczyznę,
dzielenie czasem smutku a czasem radości.

Lecz wiem dziś, że to wszystko nie było mi na wieki pisane.
Zatraciłam siebie goniąc za czymś,
co kiedyś błędnie marzeniem zostało nazwane...