8 maja 2016 roku, godz. 10:27  0,0°C

Człowiek

Może słowo ,,człowiek"
to więcej przecinków niż liter,
może nieznacznie tylko
od roztoczy różni - nie każdy nas widzi,
ale już ma na nas uczulenie;
może człowiek to zbiór uczuleń,
uprzedzeń i chorób?
A może człowiek to tylko ssak ze wzruszeniem,
które tak nagle przychodząc nie w czasie
łaskocze od środka serdecznym mrowieniem?
Może kciuk przeciwstawny [...]

mistyczna weronika anastazja
 14 maja 2016 roku, godz. 18:28

Moze i madra jest ta opinia, ale swoj tekst pisalam tak jak chcialam, zeby wyrazic siebie. Czasem rzucam slowami, czasem je wylewam. Kazdorazowo jest to moja decyzja i prosze o tym pamietac. Ni mniej jesnak mimo zupelnie bezposredniej formy, dziekuje za opinie.

 3 kwietnia 2016 roku, godz. 21:25  4,3°C

Niepokój

Niepokój
nieład na granicy
zrozumienia i czucia;
myśl umykająca
przed ciężkim buciorem wyrazu;
wrażenie utraty cząstki pamięci;
zostawienia za sobą

bezcennego tlenu
potrzebnego zawsze i tu.
Niepokój w pokoju bez ścian, okien i drzwi.
Zamknięci z głupią miną
w pół słowa z wydechem.
Pod sercem ukryty zatrzepotał strach.
Niepokój
nigdy nie jest miłym gościem,
ale daje znać, że zostało jeszcze coś
do nie-stracenia.

Cris Cris
 4 kwietnia 2016 roku, godz. 1:54

Czuć emocje- dobry wiersz.
:)

 17 marca 2016 roku, godz. 20:09  6,3°C

Nie zdołam nigdy pozbierać rozrzuconych ludziom strzępków samej siebie.
Zawsze będę niekompletna i kiedyś nie zostanie ze więcej niż ściereczka na otarcie łez.
Dorabiam więc siebie w sobie każdej nocy i starannie wręczam każdy kawałek serca.
Niech będzie choć serwetką pod wazonem, a nie zaledwie ścierką.
Dojrzeję w czyimś spojrzeniu, urosnę, zakwitnę i zaowocuję.

słoneczniki Joanna
 17 marca 2016 roku, godz. 21:34

I tu jest właśnie magia słowa...

 24 stycznia 2016 roku, godz. 20:51  7,6°C

Wstyd syci pamięć.

 7 stycznia 2016 roku, godz. 18:56  5,0°C

Tak pięknie się rozpływa
dusza poety nad światem
wypełniając każdy detal,
każdą dziurę w całym
napiętnowaniem uniesień...

Tak pięknie wiersz smutek niesie
za nitkę pociąga i kłębek nerwów stoi
goły
i tylko nie wiadomo
czy goły, szczęśliwy i wolny,
czy nagi, łaknący odzienia...

A dusza poety jak kotek niewinny
bawi się swym kłębkiem z natchnieniem
to obnażając, to kryjąc poetę w symbolach pokrętnych
i toczy się to życie, nawinięte na szpulkę nadziei,
że ktoś jeszcze przeczyta
zasupłane wiersze

 15 grudnia 2015 roku, godz. 11:02  16,6°C

co mi szepcze zmęczenie po czasie

Może ten nóż w serce
miał ostrza dwa, przeciwne
jak sprzeciw dla wielkiej rany
zionącej czerwienią
i głębią

Może inna rana
spuszczająca krew
z radością życia
miała oczyścić ciało
z jadu brzemiennego w myśli

A teraz czysta purpurą kochania
w jednych ramionach poczuć siłę woli
w tych jednych uczyć się czekania
zrozumieć, że ból... już nie boli
i słaniać się zmęczona ze szczęścia serdecznego
zawsze za rękę trzymając jedynego.

fyrfle Mirek
 15 grudnia 2015 roku, godz. 19:32

a z drugiej strony zmęczenie podpowiada - szepcze , że mogłam iść spać.

 19 listopada 2015 roku, godz. 18:42  16,3°C

mój maraton

Są takie dni
niezbyt szczególne
pewnie nikt ich nie pamięta
ot, kilkanaście godzin zwykłego biegu

też wtedy biegam
maratony ,,na wczoraj'', ,,na już'', ,,na za tydzień"
wszyscy to wszyscy

ale czasem nagle
zupełnie nieświadomie
gubię rytm
mylę nogi
tracę łączność z resztą
łapie mnie kłujący ból między żebrami
(i nie dziwi, że między żebrakami też jest ból)
łapię zadyszkę
(za dyszkę ludzie mogą zrobić naprawdę wiele)
czoło pokrywa się potem
(potem pokrywam czołem poduszkę)
i padam wykolejona pod [...]

mistyczna weronika anastazja
 20 listopada 2015 roku, godz. 12:36

Bardzo dziękuję

 18 listopada 2015 roku, godz. 15:02  24,2°C

Nie po to matka naznaczała Cię krzyżem na czole
byś bił nim teraz o ziemię przed intelektualnym plebsem.

fyrfle Mirek
 19 listopada 2015 roku, godz. 13:37

Rozumiem.

 16 października 2015 roku, godz. 19:48  16,0°C

Całą sobą czekam
zastygam w bezruchu
zamarzam
owiewana chłodnymi spojrzeniami
zimne oddechy dmą w moje żagle
odprawiając mnie malowniczo
ku portowi matczynemu
portowi
z którego najtrudniej wypłynąć...

 7 października 2015 roku, godz. 21:39  24,9°C

Czasem muszę się trochę zniszczyć, trochę podpalić i uderzyć...
Bo nie wiem w jaki inny sposób mogłabym wyciągnąć z siebie tą podłą glizdę samotności, wygryzającą tunele pod moją skórą, zostawiając pustkę i swędzące rozdrażnienie.

PrestonX Jarek
 8 października 2015 roku, godz. 4:52

znęcaniem nad sobą nie zabijesz tej " glizdy ", będziesz jeszcze bardziej samotna

 28 września 2015 roku, godz. 2:14  46,6°C

Wybacz mi Panie, bo spojrzałam w przepaść.

Miałam po prostu iść
ufać nogom poruszanym przez los
ale zgubił mnie strach.

Staranie wpisano w naszą naturę
nie ma góry, na którą nikt się nie wspiął
dziwne ambicje mamy
układamy domki, domy i pałace
z kart chińskiej produkcji
przez internet kupione marzenia
i propaganda kochania

Panie, spojrzałam w przepaść
wiem, że coś jest dalej
wiem, że coś jest głębiej, gdziekolwiek się oddalę.

I często myślę o końcu
bez śmierci wpisanej w dowodzie
zanim wiatr zdmuchnie mi życie
jednym parszywym słowem...

 25 września 2015 roku, godz. 22:24  15,8°C

Tak bardzo chcemy by nam się chciało,
że wyjdzie tylko wtedy, gdy samo będzie chciało...

 18 września 2015 roku, godz. 2:43  61,0°C

Między głupotą a brakiem wyobraźni istnieje tylko cienka granica długości życia...

onejka onejka
 18 września 2015 roku, godz. 12:13

no raczej nie, znam długowiecznych lekkoduchów
i rozważnych młodziaków

 17 września 2015 roku, godz. 2:07  51,1°C

Pesymiści to ze szczęściem, jak z drogim sprzętem.
Każdy chce go mieć, a jak dostanie, to boi się wziąć w ręce.

Uciekinierkaa Klaudia
 17 września 2015 roku, godz. 10:42

Wspaniale to ujęłaś .

 11 września 2015 roku, godz. 2:20  6,6°C

Może w dłoniach splecionych na kolanach przelewa się szala.

mistyczna weronika anastazja
 13 września 2015 roku, godz. 2:59

ja siedzę, to coś poza mną wykonuje jakikolwiek ruch

mistyczna

Autor

Mam w sobie tyle smutku i tyle radości, że można by mnie podejrzewać o zupełne rozchwianie emocjonalne, ale to ta najlepsza część mnie, w której każdy się odnajdzie, bo na granicy tych dwóch spojrzeń powstaje ciepło, którym chciałabym obdzielić każdą duszę, która tego zapragnie...

Konto utworzone  20 lutego 2011 roku
1 konto
1 konto
Julka 10
428 tekstów
 11 lutego 2012 roku
1 konto
1 konto
Albert Jarus
111 tekstów
 27 stycznia 2012 roku

Zeszyty

***

Świetne teksty, których nie potrafię jednak odnieść w stu procentach do siebie.

emblematy

te, które pokochałam i noszę w sercu

wykaligrafowane

na moim sercu
złotym tuszem samotności...

2016-05-14, godz. 18:28

mistyczna skomentował(a) tekst Może słowo [...] swojego autorstwa

2016-04-04, godz. 1:54

Cris skomentował(a) tekst Niepokój nieład na [...] autorstwa mistyczna

2016-03-17, godz. 21:34

słoneczniki skomentował(a) tekst Nie zdołam nigdy [...] autorstwa mistyczna

2016-01-24, godz. 20:51

mistyczna dodał(a) nowy tekst Wstyd syci pamięć.

2016-01-07, godz. 18:56

mistyczna dodał(a) nowy tekst Tak pięknie się [...]

2015-12-15, godz. 19:32

fyrfle skomentował(a) tekst Może ten nóż w serce [...] autorstwa mistyczna

2015-12-15, godz. 13:52

Cris skomentował(a) tekst Może ten nóż w serce [...] autorstwa mistyczna

2015-12-15, godz. 11:38

fyrfle skomentował(a) tekst Może ten nóż w serce [...] autorstwa mistyczna

2015-12-15, godz. 11:02

2015-11-20, godz. 12:36

mistyczna skomentował(a) tekst Są takie dni niezbyt [...] swojego autorstwa