Maverick123

Po co, gdy słów
Trudno z siebie wydobyć
I latarnie dawno już zgasły
I ciszę
Teraz słyszymy
Jak nas przenika
I wiatr
Jak pieści liście za oknem
Kochanek idealny
I jak kot
Przeciąga się w kącie
Beztrosko, leniwie
I jak myśli oddechu
Złapać nie mogą
I jak to miasto wyplute
Wyrywa się z sennych objęć
I jak marzenia giną
Pod naporem chwili
I jak słońce powoli
Rozdziela nadzieję
I jak spojrzenia wieszczą …
Nieuchronny koniec

Czas mierzymy inaczej
Tak dla siebie
W tajemnicy
Ilością spotkań, pocałunków
Spojrzeń, uśmiechów
Pamiętamy, świętujemy
Nasze pierwsze słowa
Wypowiedziane razem
Trzymamy mocno
W dłoniach splecionych
Radość niepojętą
A świat obok
W innym wymiarze …
Dlatego nie pytaj
Ile trwa chwila

Sny samotnych serc

Sprzedają strzępy szczęścia

Seans splendoru

Prawda, za którą

Dziś ludzie umierają -

Kłamstwem jest jutro

Smak pocałunku
Dotknięcie gorących serc
Miękkość zniewala

Radość powraca
Drobne rzeczy znów cieszą
Usta zakwitły

Ulicą martwych dusz idziemy
Daremnie szukając przyszłości
Stracone nadzieje
Jak opadłe liście
Jęczą bezsilne
Zziębnięte
Miażdżone nieuchronnością przeznaczenia
Na próżno wyczekują wiosny

Widzimy to, co pozorne, nierealne
Wierzymy w to, co naiwne, banalne
Jedyne, co posiadamy … to złudzenia
W nich, jak w transie, szukamy ulgi, ukojenia

- Bogdan Chodkiewicz

Jedna łza
Bez słów
To jeden ból
To jeszcze nic
Jedno słowo
Potok łez
To rozpacz, cierpienie
To już za wiele ...

Światło, czym jest dla ciebie
Drogowskazem na rozstaju dróg
Początkiem, nadzieją
Ciepłym spojrzeniem
Natchnieniem
Ożywieniem po dniu szarym, deszczowym
Odpoczynkiem nad morzem
Uściskiem kochanych dłoni
Porywem serca od czasu do czasu
A może ...
Bukietem życzliwych słów

Cisza płonie samotnością,
Myśli kruche, poszarzałe
Drżą leciutko swą małością,
Tak ospale niebywale.

Cisza płonie rozrzewnieniem,
Tłumem zapomnianych cieni,
Przeszłości subtelnym tchnieniem,
Echem minionych jesieni.

Cisza płonie pożądaniem,
Pali lawą namiętności,
Jest świadomym ciał spotkaniem,
Czasem zastyga w czułości ...

- Bogdan Chodkiewicz

Pewien gruby mężczyzna z Wołomina
Zapytany, ile posiłków jada chłopina
Odpowiedział bez żenady:
„Jadam tylko obiady,
O siódmej, jedenastej i piętnastej
Siedemnastej, dziewiętnastej
I za kwadrans, któraś tam.”
Dokładnie nie pamięta.

T aniec to … przemienianie chwili i przestrzeni

A rtyzm łączenia ciała, umysłu i ducha

N ieodgadnione światy, gdzie wszystko się mieni

I nspiracja, radość, natchnienie i otucha

E manuje wciąż z ruchu, odgłosu, spojrzenia

C zas, wzruszony, przeciera oczy ze zdumienia

- Bogdan Chodkiewicz