koala

Niby to sobota...
Dzień ciepły, przyjemny.
A ja z tomikiem poezji
Usiadłam na balkonie...
I patrzyłam... Wspominałam...
Myślałam... Słuchałam...
Aż w końcu żałowałam...
Bo zdałam sobie sprawę,
Że już któryś tydzień
Oddaję się pracy...
Psychicznej jak i fizycznej. [...]

Niektórzy ludzie są niezwykli.
Mimo wszechobecnego kłamstwa,
Wszędzie panującej śmierci i płaczu,
Potrafią kochać naprawdę.
Tej nocy Oni nie śpią.
Zamykają oczy w wierze.
Zamykają oczy i modlą się.
Nigdy nie powiedzą „nigdy”.
Zawsze będą w dobra przyjście wierzyli...
Czytają gazety, oglądają telewizję.
Dobro nie przychodzi,
Wręcz przeciwnie.
Ustępuje miejsca Złu...
Próbują ratować świat
Przed całkowitym upadkiem,
Ale są tylko ludźmi...
Płaczą nad swoją bezradnością
I wtedy zamykają oczy w wierze.
Wtedy zamykają oczy w wierze.
Wtedy zamykają oczy
I wznoszą modły do nieba...

Kolejna łza zwilżyła twą skroń.
Bez namysłu oddajesz broń.
Bez siły i chęci leżysz na wznak.
Chcesz się cofnąć jak rak.
Przeminąć niczym wiatr.
Usunąć w cień.
Chcesz uciekać...
Nigdy więcej się nie bać...
Nie czmychać przed marzeniami...
Zapoznać się z dobrymi realiami...
Nie lękać się dobrych snów...
Topiąc się w myślach,
Gubisz się w chwilach.
Ogień słów pochłania cię znów.
Zgasło światło.
Wszystko ucichło.
Przez moment nie ma nic.
Nagle gwizd, błysk i brzdęk.
Z twych ust wydobywa się jęk.
Serce znów bije...
Oczy znów widzą...
Uszy słyszą...
A ty dalej żyjesz...
A mimo to, płaczesz...

Słodka jak miód.
Gorzka jak popiół.
Odrzucana jak śmieć.
Uzależnia jak narkotyk.
Ubóstwiana i nienawidzona.
Piękna i szkaradna.
Gorąca jak ogień
I zimna jak lód.
Delikatna jak motyl.
Twarda jak stal.
Łatwa i skomplikowana.
Duża i mała.
Zawsze pierwsza
I zawsze ostatnia.
Miłość…
Żyjemy, by kochać,
Kochamy, by żyć.

Dzięki Tobie szare jest kolorowe,
A smutne jest wesołe.
Biedny jest bogaty,
A zawiedziony czuje się spełniony.
Twój uśmiech,
Szczęście innym przynosi.
Jak chorobą,
Radością zarażasz.
Zmieniasz świat na lepsze
I otoczenie przez Ciebie robi się milsze.
Przy Tobie nie dam rady być smutna,
Bo sam Twój widok sprawia,
Ze śmieję się od ucha do ucha.

Rok starsi,
Może o rok mądrzejsi.
Kolejne 365 dni za nami.
Wszystkie nasze wygrane,
Wszystkie nasze przegrane,
Związane,
Wyniesione na strych.
Przed nami znów biała kartka,
A za oknem każda petarda
Spełnienia marzenia warta.
Zażyczmy sobie, co chcemy.
Możemy złapać wiatr w żagle,
Zrobić, co chcemy.
Napisać na naszej białej kartce,
Co uznamy za to warte.

napisane w Sylwestra ;D

Jowisz tańczy
Słońce świeci,
A na Ziemi bocian leci.
Mars wciąż walczy,
Wenus śpiewa,
A na Ziemi ktoś matmę olewa.
Saturn obrączkę swą zakłada,
Uran mu przy tym pomaga.
A z Ziemi widać gwiazdy coraz jaśniejsze,
Merkury są pierwsze,
Ostatni zaś Neptun,
A na Ziemi?
I tak nikt w to nie wierzy.

jeden z moich pierwszych wierszy ;D

Czasami słyszę, że jestem dziwna,
Innymi czasy, że jedyna fajna.
A ja Wam powiem,
Że jestem inna niż wszyscy.
Może i jestem felernym egzemplarzem,
Ale co na to poradzę?
Jestem, jaką mnie stworzono.
Mowie to, czego mnie nauczono,
A czuje i myślę tak, jak potrafię.
A potrafię zachwycić się szczegółem.
Polnym kwiatem lub słowem, [...]

Zgubiłam sens życia
Gdzieś między chwilami.
Miedzy westchnieniami i płaczami,
Między teraźniejszością i przeszłością,
Między smutkiem a radością.
Teraz nie wiem
Czego w życiu chcę.
Teraz błądzę wśród burzy myśli
I w duszy pytam się „co dalej?”
Czy mogę jeszcze raz
Znaleźć swego życia sens?
Czy będę musiała
Tkwić w beznadziei,
Bo czuję, ze nie będę umiała
Odnaleźć ostatniej nadziei.