Dzienniki — fyrfle

Szczypiorek już jest. Kroję kromki chleba, smaruję je masłem, potem kładę na maśle szczypiorek,a na szczypiorek wędlinę lub goudę. Potem jeszcze kroję rzodkiewkę i w tak przygotowane kanapki wyposażam Cię na dziesięciogodzinny, bardzo intensywny dzień pracy. Dodaje oczywiście dwa jabłka. Herbata już się podgrzała. Wlewam ją do kubków i zanoszę na stół. Myję zęby i wracam. Ty pijesz szybko zawartość kubka, jesz kostkę Studentskiej, a ja zrobiłem ze dwa łyki i zjadłem pomadkę z adwokatem z Mieszka. Już szósta [...]

Idziemy sobie wąskim asfaltowym stromym podejściem Golgotą Beskidów na Matyskę. Stacja III Jezus po raz pierwszy upada pod krzyżem. Zazwyczaj księża w tym miejscu głoszą coś o ludzkim grzechu i że będzie się on powtarzał, i podają różne przykłady grzechów współczesnej ludzkości. A co ja sądzę, co myślę? Życie jest jednym wielkim krzyżem, więc mamy prawo upadać, aby go zanieść jakoś do śmierci i prawdę mówiąc wieledziesiąt lat życia to bardzo długo i w pewnym momencie nie interesują mnie zapewnienia o [...]

Dobry to czas, w którym wreszcie można wyjść w podkoszulce i krótkich spodenkach na pole, a wskazówki zegara pokazują, że jest dopiero godzina szósta minut trzydzieści. Otwieram bramy domowego raju, całujemy się, mówimy sobie - z Bogiem, kocham Cię i wyjeżdżasz do pracy, a ja jeszcze kilka chwil pozwalam się ogrzewać słońcu, a potem obchodzę ogród witając się z kwiatami, krzewami i drzewami, modląc się o Twój szczęśliwy dojazd do pracy oraz owocny i bezkonfliktowy trud, który tam podejmujesz dla dobra ludzi. [...]

Idąc na miejsce zbiórki do drogi krzyżowej i potem wracając z Matyski przyglądamy się tym malutkim osiemnasto dziewiętnastowiecznym drewnianym chatom góralskim. Ze sześć na sześć metrów, góra siedem albo osiem metrów dłuższy bok. I w tych jednoizbowych przybytkach rodziny wychowywano 8-12 dzieci i jakoś ze sobą żyli, i jakoś cieszyli się życiem i wychodzili na ludzi. Mamy dla nich wielki szacunek i podziw. Było bardzo skromnie, nawet często bardzo, ale ludzie nie załamywali rąk i szli dalej.

Wielkanoc, jesteśmy w [...]

Wywołało to wiele kontrowersji na Facebooku, ale tak tutaj jest, czyli na podbeskidzkiej wsi, w której mieszkam i Rezurekcja jest w sobotę o osiemnastej i koniec i kropka. Zawiera pewne elementy liturgii światła i starczy. Więcej ludzi przychodzi na Rezurekcję w sobotę o osiemnastej niż w niedzielę o szóstej. Dowodem jestem ja, bo jak jestem tutaj, to od czterech lat, to cztery razy byłem na rezurekcji, a przez poprzednie 47 lat życia ani raz.

W piątek po czternastej wychodzimy na drogę krzyżową, droga powiedzie na górę [...]

Wielki Piątek. Nie umiem do takich dni podchodzić na kolanach, stąd też normalna aktywność od rana i zachwyt słońcem, które o szóstej zero sześć było już ponad chmurami i rozświetlało sypialnie. Potem mycie, herbata i pomadki z Wawela na start i miasto powiatowe, a w nim dwa sklepy mięsne, a potem wiejski i owoce oraz warzywa. W autobusie, słynnej linii nr 5 dwie dziewczyny, ciemne naturalne blondynki, wyglądają na siostry wracające z miasta lub nawet Europy do domu, albo kochanki, które przyjechały na urlop w góry, [...]

Człowiek zmienia się w ciągu życia. Jeżdżąc w policyjnym patrolu interwencyjnym, czy samotnie patrolując dzielnicę, lubiłem rozmawiać z bezdomnymi. Kiedyś byli normalnymi porządnymi ludźmi, ale coś w nich pękło po tym, jak zdradziła i rzuciła żona, jak interes upadł. Zaczynali się wtedy pogrążać w alkoholu i spadać poza nawet margines ludzkości. Nie umieli się już z tego podnieść, bo nie zaufali już ludzkiemu światu, woleli bezpieczne skrzydła alkoholowego nałogu i wolność jaką takie bytowanie daje, bo nie [...]

Według mnie, Bóg najbardziej pokazuje swoje istnienie poprzez miłość małżeńską - kobiety i mężczyzny. Miłość piszę, bo przysięgi, ślubowania i dokumenty od kogokolwiek i w imieniu Kogokolwiek nikomu nic nie dają poza wielką szkodliwością dla duszy i serca człowieczego, za czym idą dolegliwości ciała. Zaraz po małżeństwie Bóg najbardziej działa w nas poprzez każdą wypitą szklankę kawy, zwłaszcza tą pierwszą ranną kawę. Wprawdzie ksiądz rekolekcjonista mówił zupełnie inaczej, czyli mówił, aby wstać [...]

Przed południem wyszedłem do ogrodu. Słoneczna bezwietrzna pogoda zachęcała do pracy, więc zacząłem od usuwania zeschłych liści z rabaty truskawek i oczywiście chwastów w niej oraz młodych truskawek, które po prostu poprzesadzałem w inne miejsca ogrodu. Tak samo postąpiłem z krzewinkami poziomek, jeszcze je rozdzielając na mniejsze i też powsadzałem w inne miejsca ogrodu. W trakcie tych pielęgnacji zobaczyłem, że z ziemi wychodzą na słońce zielone liszki i wygrzewają się. Cóż myślę, że kiedy ja stamtąd [...]

Patrzę przez okno łazienki na zachodnią część ogrodu i widzę, że powoli figlując leci z północy motyl, najprawdopodobniej Bielinek, ale nie mam okularów, więc nie jestem pewny. Przeleciał do węgierki i tuż przed nią zawrócił, by polecieć z powrotem zygzakowatym lotem i w końcu przysiąść na pączkującej łodydze czerwonej porzeczki. Wziąłem aparat i poszedłem zrobić mu zdjęcie, ale już go tam nie było. Widocznie w tym czasie odleciał, albo zeszedł po łodydze w partie niższe i schował się gdzieś w [...]

Świt jest jedną wielką zawiesiną mgły, która kładzie się na dachach i marznie w szron. Zagląda też do ludzkich domostw i w postaci kropli spływa szybą na ramy okienne i parapety. Kos nic sobie nie robi z takiego niewyraźnego początku dnia i śpiewa w najlepsze swoje arie, którymi zachwyca i powoduje, że ludzie wybudzają się szybko i nabierają od pierwszych chwil dnia rześkości i chęci do życia.

Gdzieś tam nad szczytami gór nie próżnuje słońce i mimo przesłaniającej je białości ogrzewa swoimi promieniami [...]

Jak patrzeć pozytywnie na taki dzień? Po prostu cieszyć się tą minutą, w której wyszło słońce i przez całe sześćdziesiąt sekund ogród stał się akwarium, w którym powietrze, drzewa, krzewy, kwiaty krokusów i krople deszczu morusały się w radosnej jasnej świetlności. Taaaa, zazwyczaj to kąpie się stworzenie boskie w wodzie, a tu proszę! Woda nurkująca w kipiel słoneczną. Chwila jak z rojeń bajkopisarza, może fantasty snującego światy przyszłe, a tu nie! Rzeczywistość, którą zobaczyli na Ogrodowej, a nawet [...]

Świt jest bardzo rozśpiewany w ogrodzie. Na słupie elektrycznym swoiste solo uskutecznia wrona, coś jak "artysta z Włoch o głosie zdartym" z Lalki według Jacka Kaczmarskiego. Duet cukrówek rozśpiewuje się w namiętnym tangu, a wróble to oktet jazzowy plus Urszula Dudziak i Manhattan Transfer. Jeszcze oczywiście symfoniczne podmuchy halnego i chór potępionych, zawodzący hen z odległej o kilometr ekspresówki.

Od brzasku silnie rozpycha się promieniami swoimi słońce rozrzucając chmury we współpracy z siedmioma wiatrami. [...]

Opolszczyzna z tamtej jesieni. Dróżki Kalwarii przy klasztorze Franciszkanów na Górze Świętej Anny. Na Opolszczyźnie przeżyłem 22 lata. Jedną z najciekawszych moich historii stamtąd i zarazem grozę budzących, jest to, że jeździliśmy z Policji w ramach NOP, czyli Nieetatowych Oddziałów Prewencji na lotnisko w Starym Grodkowie i tam ćwiczyliśmy rozprawianie się z kibolami czy ulicznymi demonstrantami. Bardzo smakowała tamtejsza tarnina, którą zajadaliśmy w wolnych chwilach od ćwiczenia taktyk zwalczania wrogów [...]

W wojnie o dusze sięgamy po wszelką broń i tak krzyczymy, aby zrezygnować z finansowania Muzeum Żydów Polskich, co dałoby 10 milionów złotych oszczędności.

Piękne są nasze góry, piękny jest błękit nieba nad nimi, fantastyczne wręcz są kształty chmur wędrujących nad góralskimi miastami, wsiami , przysiółkami i pojedynczymi zagrodami, ale wypasać dziś za bardzo owiec już nikt nie chce, jak też uprawiać kamienistej ostatecznie głodnej ziemi, że zdaje się, że nie ma się czemu dziwić, że ludzie decydują się [...]