Wiersze — Bujak Bogusław

"Sam sobie sterem, żeglarzem, okrętem".
Płynąc po bezkresnym oceanie życia,
raz się wzbijasz, raz toniesz, aż życie zanika.
Zanika też pamięć o Tobie,
gdy niewiele zostawiasz po sobie.

Czy ten tego, czy tamtego, a ta tą, czy tamtą?
Czy ten z tym, czy tamtym, a ta z tą, czy tamtą?

Czy ten tą, czy tamtą, a ta tego, czy tamtego?
Czy ten z tą, czy tamtą, a ta z tym, czy tamtym?

Czy my tych, czy tamtych, a oni nas, czy innych?
Czy my z tymi, czy tamtymi, a oni z nami, czy innymi?

A ci inni kogo, a może z kim?
Czy może już samych siebie, czy już z sobą sami?

I tak codziennie, słychać polskie tam tamy.
Taką wojnę polsko-polską mamy!

Chłonę przyrodę, jej bezkres i urodę.
Ona mnie wciąga, jej piękno pociąga.
Patrzę, podziwiam, krajobraz rodzimy.
Rodzi się żałość, że jej tak szkodzimy!