18 lipca 2010 roku, godz. 2:45  15,0°C

Życie

Życie to wyraz
na wodzie pisany,
mija bezpowrotnie
w trakcie pisania.
Czasem litery
budzą fale wspomnień,
zbyt słabe
by zostać na dłużej.

Życie to zdanie
raz wypowiedziane, [...]

motylek96 EwaRozalia
 19 lipca 2010 roku, godz. 00:22

Grzegorz twoje wiersze,są po prostu świetne.
Nie ma co komentować,one same się bronią
Ode mnie za każdy wiersz wielki zielony plus:))
Pozdrawiam

 17 lipca 2010 roku, godz. 3:11  2,4°C

Zamilknij

Zamilknij na zawsze
Piewco wojennej chwały
Byś nigdy już więcej nie splamił
Słów pięknych skrwawionymi usty
By nigdy już więcej nie brzmiały
Dźwięki twej pieśni złowróżbnej.
Niech płomień obłudnych twych wierszy
W sercach ludzkich wygaśnie
Zamilknij na wieczność przeklęty.
Zamilknij! Na zawsze.

Bryzeidaa Lisa Amonte
 17 lipca 2010 roku, godz. 4:32

powoli staję się Twoją fanką. Uwielbiam ten styl... a treść - dynamit. aż ocieka emocją... duży plus

 16 lipca 2010 roku, godz. 5:31  15,7°C

Pod mostem

Pod mostem zginął człowiek
a żelazne rydwany jak co dzień
wyruszyły na swe czarne szlaki

Pod mostem zginął człowiek
oznajmiły to szklane kule
w każdym z domów lecz nie w każdym z serc

Pod mostem zginął człowiek
i nikt nie współczuje
prócz jesiennych chmur
i nikt nie boleje
prócz chmur plączących deszczem

marka piotr
 16 lipca 2010 roku, godz. 15:34

Nastroje w nim i codzienność szara.
Tak to bywa.
Świetny tekst.

 15 lipca 2010 roku, godz. 5:34  16,3°C

Może nigdy

Może nigdy do lotu nie złożą
anielskich, białych swych skrzydeł
w otchłań bezkresną zepchnięte
spętane żalem i wstydem

I może już nigdy nie porwą
umysłów w myśli gonitwę
nikogo nigdy nie wzruszą
ze strachu ciszą spowite

Może już nikt ich nie znajdzie
i znikną czasem rozmyte
uczucia w słowa ubrane
te wiersze w szufladzie ukryte

Piłkareczka*
 15 lipca 2010 roku, godz. 9:21

+ :)

 14 lipca 2010 roku, godz. 5:34  13,2°C

Bogowie

Stoją w rzędach bogowie,
najpotężniejsi.

Nie mają pomników
i nie stoją w pozie
której uczą rzeźbiarze.

Nie maja świątyń ani ołtarzy,
marmurowe ich twarze
w ludzkich sercach wyryte.

Stoją,
milczą w niemych krzykach
i we łzach suchych pustych twarzy.

Stoją w rzędach bogowie:
Samotność, Ból, Żal, Smutek,
Cierpienie, Strach i Zawiść.

Leid3210 ewa
 20 sierpnia 2010 roku, godz. 18:09

zabieram

 13 lipca 2010 roku, godz. 6:12  6,4°C

o Panie

Panie,
Wygoniłeś mnie - człowieka z raju
bym nie mógł kosztować jabłka życia wiecznego

Postawiłeś anioła,
by ognistym mieczem strzegł ogrodu rajskiego
przed chciwością moją

a ja – człowiek,
na przekór Twej woli pragnę stać się wiecznym
i trwać w nieskończoność jako równy Tobie

Ja Poeta – człowiek

badwolf Grzegorz
 18 lipca 2010 roku, godz. 18:59

Wiersz zaczyna sie po tym jak juz zostalismy wygnani z raju (dlugo po tym) i chodzi tu o owoc "Drzewa Zycia". To tez nie bylo jablko. W pierwszej wersji tego wiersza bylo "owocu" ale nie pasowalo mi to do tempa wiersza (3 sylabowy wyraz zastapilem 2), chociaz mialo to wiekszy sens i najprawdopodobniej zmienie to na "owocu". Dzieki za opinie.

 12 lipca 2010 roku, godz. 15:00  63,3°C

Być Nikim to bardziej boli niż być Upadłym Aniołem

badwolf Grzegorz
 22 lipca 2010 roku, godz. 16:48

To dlatego ze nie mam polskich liter, tak czy inaczej juz poprawilem. Pozdrawiam

1 2 »

badwolf

Autor

Taki sobie ktos

Konto utworzone  12 lipca 2010 roku

2019-12-24, godz. 2:51

2010 dodał(a) do zeszytu tekst Przyszedł dziś do mnie [...] autorstwa badwolf