13 stycznia 2017 roku, godz. 11:54  1,9°C

Powrót do nikąd

W nie odległym i nie bliskim kraju nie istnienia
Ani szybko, ani wolno: Nic się tu nie zmienia
I słońce nie jasne wciąż tu nie zachodzi
I ludzie tacy nie ludzcy: ani starzy, ani młodzi
I kwiaty nie rozkwitłe nie czekają motyli
I czas tu nie biegnący nie goni już chwili
I nie bijące źródło martwego strumienia
Nie ukoi kroplami żadnego pragnienia
I bezdrzewne lasy swym bezszumnym bez cieniem
Dla żadnego wędrowca nie będą schronieniem
I bezdroża tu donikąd nawet nie prowadzą
I bezkresy żadnej nieskończoności nie dadzą
I tylko nie wypowiedziana bez cisza wciąż pozdrawia gości:
"Witajcie w Domu Ojca synowie i córki Wieczności."

aforystokrata

Autor
Tutaj pojawi się opis autora, jeśli tylko aforystokrata postanowi go uzupełnić.
Konto utworzone  26 stycznia 2016 roku

3 dni temu, godz. 16:32

Neska dodał(a) do zeszytu tekst Słowa są jak ubrania, [...] autorstwa aforystokrata

2020-01-18, godz. 23:35

sprajtka skomentował(a) tekst Słowa są jak ubrania, [...] autorstwa aforystokrata

2020-01-14, godz. 10:43

2020-01-13, godz. 22:00

Softy skomentował(a) tekst Ileż człowiek był by [...] autorstwa aforystokrata

2020-01-13, godz. 21:08

stepbyson skomentował(a) tekst Ileż człowiek był by [...] autorstwa aforystokrata

2020-01-12, godz. 12:04

aforystokrata skomentował(a) tekst Człowiek jest dobrem, [...] autorstwa Starlight

2020-01-05, godz. 16:40

2020-01-04, godz. 0:59

scorpion dodał(a) do zeszytu tekst Dopiero gdy odejdzie [...] autorstwa aforystokrata

2020-01-03, godz. 20:51

Radziem dodał(a) do zeszytu tekst Dopiero gdy odejdzie [...] autorstwa aforystokrata

2020-01-03, godz. 20:51

Radziem wskazał(a) tekst Dopiero gdy odejdzie [...] na kandydata do tekstu dnia, autor: aforystokrata