13 lutego 2017 roku, godz. 14:15  102,7°C
 Tekst dnia 14 lutego 2017 roku

człowiek jest tylko człowiekiem
nawet gdy zsyła go niebo

.Rodia marek
 14 lutego 2017 roku, godz. 14:06

Będę cytował

 10 lutego 2017 roku, godz. 9:14  9,7°C

Anioły i ja

czyśmy roztrwonili to światło
oprawione w ciało

którym złotnik gwiazd
wypełnił nam oczy i duszę?

lepiej było życie zakląć w głaz
dłużej by trwało

niż uczyć latać anioły
aby gardzić mogli ludzkim światem

odnieście Bogu skrzydła
niech wiatr nie szarpie niebem

i powiedźcie

czy też jesteście zadumani
nagłym draśnięci lękiem

żeśmy prócz rozłąki
nie zasłużyli na nic więcej?

Adnachiel M.
 10 lutego 2017 roku, godz. 12:23

Cie­sze się Ma­deleine, że udało mi się przy­wołać tych kil­ka ważnych wspomnień.
I że Ty przy­wołałaś słowa, których nie da się ciszą zagłuszyć.
Wciąż sta­ram się wy­pełnić pus­tkę między niebem a ser­cem.

Dziękuję Ci, za wszystko.

 9 lutego 2017 roku, godz. 11:30  27,7°C

Już nie liczę gwiazd

spoglądam w zachód nad polami
w stronę wypalonego nieba

które się złotem gwiazd nasyca

a choć w oczach jeszcze czuję świt
który błękitniejszy był

niż sny o lataniu

nie poznam co łzą jest
co deszczem

czy skrzydła to
czy dłonie

Adnachiel M.
 9 lutego 2017 roku, godz. 21:35

Powaga sytuacji?
Zawsze :)

Dobrej nocy :)

 7 lutego 2017 roku, godz. 11:22  44,3°C

Serce nie umie zapomnieć

przyjdź do mnie powrotną drogą
i spójrz na mnie
błękitem ukochanych oczu

nim w sen zapadnę
jak w ciszę

w gardle więźnie mi zdławione słowo
by krzyku duszy
nie słyszało serce

a nawet w pustce po nim
jesteś

kati75 Kati
 2 grudnia 2017 roku, godz. 15:02

przepiękny wiersz ściska za gardło!

 6 lutego 2017 roku, godz. 10:27  28,6°C

Mówią, że miłość potężniejsza jest niż śmierć.
Lecz czy równie potężna jak życie?

fyrfle Mirek
 10 lutego 2017 roku, godz. 10:12

Wielu kochanków wybierało miłość kończąc życie
Wielu świętych też kierowało się miłością wybierając męczeństwo
Raczej jest ponad życie, bo cóż życie...jak nie miłość.

 4 lutego 2017 roku, godz. 18:04  49,5°C

Niektórzy ludzie są jak kwiaty, które kwitną, gdy rosną osobno.

giulietka M.
 7 lutego 2017 roku, godz. 11:55

Polecam się na kolejne poranki;)
haha a już pomyślałam, że pomyliłam link;)

 3 lutego 2017 roku, godz. 9:39  56,3°C

List do M.

anioł nic nam nie da zabrać ze sobą
prócz słów pożegnania

wydartych z serca

i gwiazd
które czuwały nad nami

byśmy obcej ziemi
nie czuli pod stopami
[...]

yestem yestem
 6 lutego 2017 roku, godz. 23:32

Adnachielu...
dostrzegam w głosie Twoim zakłopotanie
bez względu na okazję niech Ci się stanie :)

Madź, to chyba dobrze, że jesteś aktywna. :)
Dobrej nocki Wam życzę. :))

 1 lutego 2017 roku, godz. 15:39  25,0°C

Kalejdoskop

jakiż ten świat był ogromny
gdy nas saneczki wiozły

a tak nagle trzeba było dorosnąć
przez to dziecięce zdumienie

że powietrze którym oddychamy
innych dusi

i że człowiek ślepnie
na drżenie cudzych rąk [...]

Adnachiel M.
 2 lutego 2017 roku, godz. 13:27

Hehe, jak to nie piszę, że piszę? :)
Cierpliwie czekam sobie, po cóż mam kroki przyspieszać i serce ponaglać? :)
A wiersz? Ot, próba ocalenia samego siebie od niepewności i zrezygnowanego "widać tak musi być".
Za Twój piękny wpis M., chciałbym Ci bardzo podziękować.
I za Batik też :))

Oraz jeszcze raz dziękuję Tobie Mirku, to miłe, że powracasz i doceniasz :)

O 17 godz. zapalę Wam świeczuszki w Notre Dame.
Pomódlcie się, zadumajcie. I niechaj się Wam darzy :)

 27 stycznia 2017 roku, godz. 19:46  41,6°C

Na­wet między kwiatem a za­pachem, jest miej­sce na miłość, w imię której poczy­nają się wier­sze.

insp. giulietka

Adnachiel M.
 2 lutego 2017 roku, godz. 11:29

Wczoraj popełniłem kolejny, ale jeśli go miniesz bezrefleksyjnie, nie pokuszę się o następny :)

 17 stycznia 2017 roku, godz. 10:38  68,4°C

Droga która powraca

cokolwiek we mnie z dzieciństwa zostało
to przeświadczenie
że do granic wszechświata
prowadzi ta polna ścieżka za domem
która zbacza
i biegnie w głąb każdego z nas

dziś idę drogą która powraca
do miejsc istniejących
na obrazie nocy
którym się ziemia otacza
niebo obrawszy za tło

kati75 Kati
 17 lutego 2018 roku, godz. 13:39

ok ale pamiętaj coś za coś haha;)p

 13 stycznia 2017 roku, godz. 10:00  26,5°C

Człowieka trzeba mierzyć miarą serca*

człowiek jest spokrewniony z Bogiem
a anioły
w ludzkich mieszkają duszach

łzy obmywają jak święconą wodą

bo ciało jest tylko naczyniem
z którego życie wycieka

nim więc minie wieczność
i z księgi żywych
nasze wymarzą imię

nauczmy się kochać

bo taka jest miara
którą kiedyś nam odmierzą

serc pustotę

lub serca karat

Adnachiel M.
 2 lutego 2018 roku, godz. 11:41

:)))

 12 stycznia 2017 roku, godz. 8:36  28,0°C

Jasność zza chmur

wiem że serce krwawi
gdy zapada cisza nad nami
i w nas
i że czas jest niszczycielem gwiazd

lecz niebo kiedyś znów się rozbłękitni

bo gdy zrywa się wiatr
z sobą unosi skrzydła orłów
by ich nie plamił ziemski pył

spójrz więc na tę jasność zza chmur

są już na tamtym brzegu

słoneczne anioły

Adnachiel M.
 17 lutego 2018 roku, godz. 18:05

Witaj Kati.
Bardzo się cieszę, że przywołałaś z przeszłości ten wiersz. Bardzo go lubię, oraz czas i okoliczności w którym powstał.
Fajnie było, nawet Mirek dał się porwać ponad i poza.
Odwzajemniam :)

 11 stycznia 2017 roku, godz. 12:49  31,0°C

Nierozłącznie

nic nie rozdzieli
co się z sercem zrosło

więc z niego ci wyznam
że nadal pamiętam

jak żeśmy się śmiali
i płakali

razem

kati75 Kati
 11 sierpnia 2018 roku, godz. 22:22

Brakuje tu takich skarbów jak ten twój wiersz!

 5 stycznia 2017 roku, godz. 9:24  23,5°C

Sous le vent

do Boga idziecie jak pielgrzymi
którzy niebem wędrują

i okruchy słońca w rękach niosą

ból do serca przenika przez ranę
a tej tęsknoty
w ludzkiej nie da się wyrazić mowie

bo gwieździste bramy
których oczy nie widzą lecz dusza

wiatr zatrzasnął za wami

Adnachiel M.
 11 stycznia 2017 roku, godz. 12:42

Tęsknota jest czasem tylko słowem w wierszu, nutą na pięciolinii, ciszą między jednym uderzeniem serca, a drugim. Ale bywa również śmiertelną raną.

Dlatego dobrze, że yesteście :))

Dobrej kawy Wam dziś życzę oraz weny twórczej :)

 2 stycznia 2017 roku, godz. 15:01  18,1°C

Miłość ma skrzydła orłów, lecz szpony jastrzębie.

Adnachiel M.
 5 stycznia 2017 roku, godz. 20:22

Aż tak?
Miło :)
Bardzo :))

Adnachiel

Autor

Muszę zdobyć się na wysiłek, by iść dalej krokiem spokojnym, który nie zgadza się teraz z rytmem mego serca.

https://www.youtube.com/watch?v=UoVaK2NXmJA

------------------------------------------------------------
Cytowanie, publiczne odtwarzanie, kopiowanie oraz wykorzystywanie w innej formie danych, informacji i opracowań zawartych w publikacjach autora [Adnachiel] jest dozwolone pod warunkiem podania źródła!

Konto utworzone  5 lutego 2010 roku
1 konto
1 konto
wiwi
123 teksty
 29 października 2010 roku
1 konto
1 konto
knutschkugel
79 tekstów
 3 maja 2012 roku

wczoraj, godz. 18:20

Adnachiel skomentował(a) tekst Francjo! na innej ziemi [...] swojego autorstwa

przedwczoraj, godz. 16:52

CierpkaWoda dodał(a) do zeszytu tekst Francjo! na innej ziemi [...] autorstwa Adnachiel

przedwczoraj, godz. 11:42

kati75 dodał(a) do zeszytu tekst Francjo! na innej ziemi [...] autorstwa Adnachiel

przedwczoraj, godz. 10:31

giulietka skomentował(a) tekst Francjo! na innej ziemi [...] autorstwa Adnachiel

przedwczoraj, godz. 9:17

Adnachiel dodał(a) do zeszytu tekst ta twarz w lustrze to [...] autorstwa giulietka

przedwczoraj, godz. 9:13

giulietka dodał(a) do zeszytu tekst Francjo! na innej ziemi [...] autorstwa Adnachiel

przedwczoraj, godz. 7:58

Adnachiel skomentował(a) tekst znów po wszystkich [...] swojego autorstwa

przedwczoraj, godz. 7:55

Adnachiel skomentował(a) tekst znów po wszystkich [...] swojego autorstwa

przedwczoraj, godz. 22:44

kati75 skomentował(a) tekst znów po wszystkich [...] autorstwa Adnachiel

3 dni temu, godz. 11:11

Adnachiel dodał(a) do zeszytu tekst Girlandy uczuć unoszą [...] autorstwa kati75