Cytaty.info

Komentarze (0) | OCENA: 6 (1)

Jak wyjaśnić, że fakt, iż nie istniało się uprzednio, że gigantyczna nieobecność poprzedzająca narodziny nie wydaje się nikomu przeszkadzać, ten zaś, kto się nad tym zastanawia, nie przejmuje się ponad miarę?

 — Emil Cioran Wyznania i anatemy
nadesłał(a): Tommy

Komentarze (0) | OCENA: - (0)

Kiedy jedni, z namiętnym zapamiętaniem bądź z durną nienawiścią, grzebią w trzewiach drugich, ty pozostań grzeczny.

 — Sándor Márai Księga Ziół
nadesłał(a): wisniakats

Komentarze (0) | OCENA: - (0)

Istnieją metafory bardziej rzeczywiste niż ludzie chodzący po ulicy.

 — Fernando Pessoa Księga Niepokoju
nadesłał(a): wisniakats

Komentarze (0) | OCENA: 4.8 (128)

Geniusz to wynik 1 procenta natchnienia i 99 procent wypocenia.

Genius is one per cent inspiration, ninety-nine per cent perspiration. (ang.)

 — Thomas Alva Edison

Komentarze (1) | OCENA: 5.72 (29)

Czy życie to nie rzecz gustu? Jednym się podoba i chętnie żyją, a drudzy muszą.

 — Wiesław Myśliwski Traktat o łuskaniu fasoli
nadesłał(a): Krajgi

Komentarze (0) | OCENA: 5.23 (13)

Jeśli człowiek mógłby sam decydować, w jakich czasach żyć, pewnie mało kto by chciał w swoich. W swoich czasach żyć najtrudniej. Dużo łatwiej dawniej, później, aby nie w swoich.

 — Wiesław Myśliwski Traktat o łuskaniu fasoli
nadesłał(a): Krajgi

Komentarze (0) | OCENA: 4.87 (15)

Są ludzie, których życiu nadaje kształt strach przed śmiercią. I są ludzie, których życiu nadaje kształt radość i zadowolenie z tego, że żyją. Ci pierwszi żyjąc umierają; ci drudzy umierając żyją. Wiem, że los może zabrać mnie jutro, ale śmierć jest nieistotną ewentualnością. Kiedykolwiek przyjdzie, mam zamiar umrzeć żyjąc.

 — Horace Kallen
nadesłał(a): mat21

Komentarze (1) | OCENA: 3.83 (12)

Cóż z tego, że człowiek ma cały świat, kiedy straci duszę?

 — Marilyn Monroe

Komentarze (0) | OCENA: 4.73 (26)

Życia, choćby nie wiem, ile się przeżyło, też się nie rozumie.

 — Wiesław Myśliwski Traktat o łuskaniu fasoli
nadesłał(a): Shariot

Komentarze (0) | OCENA: 3.6 (5)

Najsprawiedliwsza i najokrutniejsza kara, jaka zostaje nam wymierzona za tak całkowite, spokojne niby cisza cmentarza zapomnienie osób, których już nie kochamy, polega na tym, że to pogrążenie się w niepamięci czujemy jako coś nieuniknionego także dla tych, których jeszcze kochamy.

 — Marcel Proust W poszukiwaniu straconego czasu
nadesłał(a): kundz