Pani pustyni, zapomnienia, rozrywam [...] – K. so far away

W tym miejscu znajdziesz opinie do tekstu, którego autorem jest K. so far away — zgromadziliśmy 1 opinia.

Następny tekst

K. so far away

 

Co pozostanie?

Pa­ni pus­ty­ni, za­pom­nienia,
roz­ry­wam Twoją piasków suk­nię,
i niecier­pli­wym, roz­paczli­wym ges­tem,
wpi­jam się cały w ciała studnię.

Uczę się Ciebie nie na pa­mięć,
pat­rzę, od­dycham, sycę, chłonę,
zbieram ok­ruchy nieu­chwyt­nej duszy,
prze­sypujące się przez dłonie.

W ka­mien­nym kra­job­ra­zie rzeczy
słowa rzu­cają długie cienie,
pi­saną pal­cem ka­lig­ra­fię uczuć
nag­le przy­tom­ny wiatr roz­miecie.

Czas sto­pi z pyłem nasze ślady,
uwięzi ges­ty w snów mat­ry­cy,
zrówna z zagłuszającym szmer klepsydry
bez­kres­nym oceanem ciszy.

Przet­rwa ta pa­raf­ra­za Ciebie:
początku, końca i przyczyny,
miłości, co oca­la od pa­mięci,
gdy nie is­tnieje już świat inny.

* de­dyko­wane

wiersz • 10 stycznia 2012, 09:17

1 zeszyt Dodaj opinię Zeszyt

sprajtka

 

"Uczę się ciebie na pamięć
Niecier­pli­wymi pal­ca­mi, roz­paczli­wie na pa­mięć "- Łzy
Tak mi się skojarzyło...:) 

Alice, 22 marca 2012, 16:00