Z GÓRY PRZEPRASZAM ZA [...] – nuntius

W tym miejscu znajdziesz opinie do tekstu, którego autorem jest nuntius — zgromadziliśmy 5 opinii.

Następny tekstPoprzedni tekst

nuntius

 

WIOSENNE PĘCHERZYKI ŻYCIA

Z GÓRY PRZEP­RASZAM ZA DŁUŻSZY WIER­SZ, A TREŚĆ ZBYT KRÓTKA NA OPO­WIADA­NIE ...

Gwiaz­dy ut­kały już wiele marzeń,
Z pas­ma cier­pienia mi­lionów ludzi,
Z pro­mieni światła dzien­nych wydarzeń
I z ni­ci bólu noc­nych przebudzeń.
Opo­wiadał mi sen dziw­ne spra­wy;
Tak in­ne, że nie wie­rzyłam je­mu,
Więc zab­rał mnie na swoją wyp­rawę,
Bym dała wiarę i zrozumienie.
~~*~~
To, co widziałam, opo­wiem wier­szem…
Bo pa­mięć o tym śpiewa w mym ser­cu.
Miłość Rodziców jest dla mnie pier­wsza
I życie swo­je dla Nich poświęcam.
Zaz­wyczaj w no­cy dusza mi śpiewa.
Gdy pew­nej no­cy, jak nig­dy spałam – 
Op­lotły mnie liście sen­ne­go drze­wa,
Jak swo­je dziec­ko – mnie kołysało.
~~*~~
Sen jak­by wie­dział, cze­go mi trze­ba:
Nadziei i wiary we włas­ne siły !
Zap­ro­sił dusze Rodziców z Nieba,
Żeby mi skra­wek praw­dy od­kry­li !
Jest w moim mieście hur­townia bólu,
Szpi­tal dla ludzi i bra­ma Nieba.
Tam każdy życiem jeszcze się łudził,
Cza­sem wyz­dro­wiał, a cza­sem prze­padł !
~~*~~
W szpi­talu człowiek ra­tun­ku szuka
Nie widzi, co tam jest tak naprawdę.
Anioł No­cy do drzwi noc­nych stuka,
Zap­rasza na film – Od­kry­ta Praw­da !
W sa­li szpi­tal­nej sen mnie postawił,
Mo­ja Ma­musia na mnie cze­kała !
Pro­mieniem szczęścia bu­zią się chwa­li – 
Jak­by wi­zytę moją już przewidziała.
~~*~~
Za­pachem z ok­na wchodziła wiosna.
Słońce w jej włosy wplotło pro­mienie,
A była młod­sza, bar­dzo ra­dos­na;
Przy­wołała mnie dłoni skinieniem.
Szu­kało ser­ce Rodziców dwo­je !
– Wi­taj Ma­musiu, a gdzie jest Ta­tuś ? 
Dlacze­go sa­ma tu­taj tak stoisz;
W pięknym za­pachu wiosen­nych kwiatów ?
~~*~~
Lat kil­ka te­mu, jak zechciał Bóg,
Rodziców zab­rać i dać im Niebo,
Po­wołać w sze­reg Swoich wier­nych sług,
A mnie zos­ta­wić po ich pogrzebie!
Słyszałam miłe i ciepłe słowa:
– Ta­tuś tu leży! Cze­ka na ciebie,
Ja idę pre­zent to­bie szykować,
Bo jes­teś te­raz w wiel­kiej potrzebie.
~~*~~
Ma­musia poszła, a ja szukałam
Wszędzie Ta­tusia, pat­rzyłam do sal.
W jed­nej Ta­tusia w łóżku zastałam,
On wielką ra­dość na twarzy swej miał.
– Gdzie jest ma­musia, dziec­ko kocha­ne ?
Spy­tał i pro­sił ser­decznie mnie tak,
Że za­raz poszłam szu­kać kochanej
Ma­musi, pop­rzez ten „bo­les­ny świat”.
~~*~~
Na ko­rytarzu widziałam ludzi.
Wśród wszys­tkich było wielu mar­twych już.
Mo­je zdzi­wienie spra­wiły cu­da,
Co ob­ja­wiły się pośród tych dusz.
Widziałam wszędzie jak pęcherzy­ki
W po­wiet­rzu obok ludzi pływały.
Do mnie Ma­musia przy­biegła – mówiła,
Abym na­tychmiast je nałapała.
~~*~~
– To jest dla ciebie, córciu kochana,
Bo to są życia ba­nie­czek stosy.
Nałap ich wiele, boś scho­rowa­na
Miej je na dal­sze życiowe lo­sy ! 
Gdy je łapałam, to nie pękały;
Były niebies­kie, al­bo tęczowe.
Tak się cu­dow­nie w tym śnie zmieniały,
Że ich ko­lory były wciąż nowe.
~~*~~
Ja­kim jest szpi­tal dla mnie przy­byt­kiem ? 
Ja­kie znacze­nie mój sen dla mnie ma ?
– Nałapać życia i żyć z pożytkiem.
Od ko­go one? Bóg je­den to zna !
Przychodzi chwi­la, gdy sen za­sypia.
W fo­telu mo­ja we­na się budzi.
Fo­tel do ry­mu nag­le zaskrzypiał:
– To jest his­to­ria dob­ra dla ludzi !
~~*~~
Po dnia szarzyźnie i noc­nym znoju,
Ten je­den szczegół uwagę przykuł:
Nie mar­twię się już w swoim pokoju,
Bo nałapałam tych pęcherzyków.
Dla­tego to, co zapamiętane,
W „kar­cie wie­czności” wszys­tko wypiszę,
Od Mor­feu­sza tak mi jest dane,
By in­ni mog­li o cu­dach słyszeć !

wiersz • 31 stycznia 2012, 00:21

1 zeszyt Dodaj opinię Zeszyt

nuntius

 

Ma­rysiu - może i piękne -
dla mnie po pros­tu, pi­sane pod dyk­tando serca,
w którym wciąż kołyszę wenę; zu­pełnie, jak Ty i in­ni tu.

Poz­dra­wiam ser­decznie wszystkich:) 

Anna, 1 maja 2012, 15:42

miramija

 

"Gwiaz­dy ut­kały już wiele marzeń,
Z pas­ma cier­pienia mi­lionów ludzi,
Z pro­mieni światła dzien­nych wydarzeń
I z ni­ci bólu noc­nych przebudzeń."

Jakże to pięknie dob­ra­ne słowa... i ja­ki niesa­mowi­ty sen :) 

Maria, 1 maja 2012, 15:10

nuntius

 

Dziękuję - ser­ce mi tak pod­po­wiada i zas­ta­nawia się nad ty­mi mi­nusa­mi od Zwier­ciadła, który zaw­sze pat­rzy przez krzy­we ... na pros­te i inne 

Anna, 31 stycznia 2012, 16:02

darascs

 

Piszesz piękne wier­sze :) 

Poz­dra­wiam serdecznie. 

Darek, 31 stycznia 2012, 15:51

Leeni

 

Czy­tałam i czy­tałam.. ani na chwilę się nie oderwałam..
Za­hip­no­tyzo­wało mnie Two­je dzieło... 

Lena, 31 stycznia 2012, 08:57