Gdy słońce zgubi się [...] – K. so far away

W tym miejscu znajdziesz opinie do tekstu, którego autorem jest K. so far away — zgromadziliśmy 2 opinie.

Następny tekstPoprzedni tekst

K. so far away

 

Gwiazdo

Gdy słońce zgu­bi się nad tą równiną,
bez­kre­sem prag­nień zwa­nym życiem,
gdy nie ma już bez­pie­cznych miej­sc,
ser­ca się duszą opa­rami skarg

Gdy księżyc jak lo­dowy skal­pel
prze­cina ciężki płaszcz przestworzy
je­dynie po to by roz­sy­pać
szyb­ko gasnący pył tęsknoty

Gwiaz­do wie­czor­na i zaranna
Ty wte­dy świeć naj­jaśniej
tym światłem, które zechcesz dać,
oślep mnie na­wet, ale ogrzej

W nic nie widzące oczy prze­lej żar
i oślepłego ciepłem pro­wadź
przez ten wyb­lakły świat
inaczej nic mi po nim
inaczej nic tu po nas

wiersz • 22 lutego 2012, 09:16

1 zeszyt Dodaj opinię Zeszyt

sprajtka

 

Świat jest wyb­lakły od nad­miaru słońca...:)
Po­doba mi się... 

Alice, 22 lutego 2012, 13:59

giulietka

 

Miło jest zaczy­nać po­ranek z taką gwiazdą nad głową...
Pozdrawiam;) 

M., 22 lutego 2012, 09:18