Dzwony umilkły – było [...] – nuntius

W tym miejscu znajdziesz opinie do tekstu, którego autorem jest nuntius — zgromadziliśmy 3 opinie.

Następny tekstPoprzedni tekst

nuntius

 

NARODZINY BOŻEJ DZIECINY

Dzwo­ny umilkły – było Podniesienie.
Ksiądz sta­ruszek wzniósł ku skle­pieniom
Białą jak śnieg – Hos­tię.
Lud umilkł ...
I znów chwałą zag­rzmiało -
zag­rzmiało or­ganów piękne pienie.

Jak się ob­ja­wia dla świata zbawienie?
W ubo­gim żłóbku, ze swą ra­dością
Położona jest cicha, Niebies­ka Dziecina.
Tak świet­listą jest Jej pos­tać,
Jej Duszy i Ciała

Że pro­mieniem wszel­kich Łask stała się.
W Boże Na­rodze­nie,
Op­ro­mieniła lu­du skupienie.
Tyl­ko dzwo­ny kościel­ne biły radośnie,
A może milczały?

I tyl­ko ser­ca były tak głośne!
Kto raz poczuł Dziecinę w ser­cu swoim
Ten krzyczy Ho­san­na! - 
Jak każde po­kole­nie wi­tające
Dziecię na tej ziemi, tej ziemi...

wiersz • 18 grudnia 2011, 00:40

0 zeszytów Dodaj opinię Zeszyt

Seneka 18

 

Piękny utwór świąteczny...gra­tuluję po­mysłu :) 

Gerard, 26 grudnia 2011, 13:20

Przemio

 

dob­rze od­da­na at­mosfe­ra Świąt ale ty­tuł i wers "W to Boże Na­rodze­nie" strasznie mnie ra­zi po oczach, bo to nie pop­rawnie teolo­gicznie; po­win­no być: Na­rodzi­ny Pańskie
poz­dra­wiam : ] 

Przemysław, 18 grudnia 2011, 17:54

Bogdan G

 

Poz­naję tą at­mosferę Bożego Na­rodze­nia. Dob­rze na­pisa­ne, z sercem! 

Bogdan, 18 grudnia 2011, 00:52