Do gołębia na dachu [...] – Przemio

W tym miejscu znajdziesz opinie do tekstu, którego autorem jest Przemio — zgromadziliśmy 2 opinie.

Następny tekstPoprzedni tekst

Przemio

 

...::rozgrywka::...

Do gołębia na dachu przy­leciał dru­gi. Gdy tyl­ko roz­poznał w nim płeć prze­ciwną, nab­rał po­wiet­rza i zaczął się za­lecać, wy­konując różne sztuczki swym ogonem.
Czte­ry piętra niżej, na ut­war­dzo­nej ziemi kos­tką chod­ni­kową, spot­kały się dwie ko­biety. Cho­ciaż kiedyś były ko­leżan­ka­mi, dziś uni­kają się jak tyl­ko mogą. Pecho­wo się złożyło, że aku­rat dziś wyb­rały równocześnie tę samą trasę, by z pun­ktu A dos­tać się do pun­ktu B.
Sko­ro Stwórca ob­darzył nas prze­ciw­staw­ny­mi kciuka­mi, nie wy­pada tak przejść obok siebie bez słowa. Pier­wsza przemówiła Krystyna:
- Wi­taj Zofio.
- Dzień dob­ry Krys­ty­no – od­po­wie­działa kwaśno Zofia.
- Quo Va­dis ? – mi­mo po­deszłego wieku, Krys­tynę ani na krok nie opuszczało spe­cyficzne poczu­cie humoru.
- Do warzyw­niaka – skwi­towała byłą ko­leżankę.
- In­te­resujące. A ja właśnie wra­cam z kościoła.
Coś w po­wiet­rzu zais­krzyło. Jak Łazarz, sta­ra kłótnia zbudziła się ze snu.
- Czy­li wra­casz od złodziei – pod­su­mowała Zofia.
- Sa­ma jes­teś złodziejką ! 
- Wiem co mówię – bro­ni się Zo­fia – czy­tam ga­zety, oglądam te­lewi­zor i roz­ma­wiam (czy­taj: plot­kuję) z ko­leżan­ka­mi, więc jes­tem na bieżąco. Nie dość, że złodzieje, to jeszcze i zboczeńcy !
- Wie­rzysz w te bzdu­ry ? – nie do­wie­rza Krystyna.
- Sko­ro tak piszą, mu­si to być prawda.
- A może sa­ma byś się wyb­rała do kościoła, by spraw­dzić jak jest nap­rawdę ?
- Nie pójdę, bo tam są sa­me Ju­dasze. Siadają w pier­wszych ław­kach i udają świętych.
- Wiesz co Ci po­wiem ?
- Co ta­kiego ? – udała zain­te­reso­wanie Zofia.
- Od kiedy przes­tałaś chodzić do kościoła, liczba Ju­daszy spadła.

opowiadanie • 25 sierpnia 2011, 12:57

1 zeszyt Dodaj opinię Zeszyt

andrea69

 

Jak zaw­sze świet­na pointa...;]
Opo­wiada­nie z przesłaniem, a mnie jak zaw­sze gdy Ciebie czy­tam uśmiech nie schodzi z apa­ratu mo­wy;] bravo! 

Imię nieznane, 7 września 2011, 19:26

Seneka 18

 

Wszędzie pełno tych Ju­daszy...u mnie na­wet w drzwiach wejściowych je­den za­mie­szkał :).
Tak na po­ważnie to świet­ne opowiadanko. 

Gerard, 26 sierpnia 2011, 21:50