Cytaty.info

Komentarze (0) | OCENA: 5.2 (15)

Wszystko było niezmienne.
A jednocześnie płynne, przesuwało się i zmieniało, a czas narzucał swoje chaotyczne reguły gry i trwał, przyglądając się temu jak kpiarski widz.

 — Ulysses Moore Dom Luster
nadesłał(a): Atrament

Komentarze (0) | OCENA: 5.2 (5)

Myślę, że strach, jaki odczuwa człowiek stojący nad przepaścią, w rzeczywistości jest raczej tęsknotą. Tęsknotą za tym, żeby rzucić się w dół - albo lecieć z rozpostartymi ramionami.

 — Isabel Abedi Whisper - Nawiedzony dom
nadesłał(a): Atrament

Komentarze (0) | OCENA: 5.18 (11)

- Wy... wy... ech! - Pokręcił głową. Chciał ich pochwalić, ale komplementy nie były nigdy jego mocną stroną, przychodziły mu bowiem z największą trudnością.

 — Ulysses Moore Dom Luster
nadesłał(a): Atrament

Komentarze (2) | OCENA: 5.12 (33)

Kiedy mama zmarła... mój ojciec jako jedyny nie płakał. Powiedział, że była wielką podróżniczką i że wielkiej podróżniczki nie wolno zatrzymywać.

 — Ulysses Moore Pierwszy Klucz
nadesłał(a): Atrament

Komentarze (0) | OCENA: 5 (3)

Stara. Wszyscy uważają ją za szaloną, ale ja czuję, że ona wie. Wie o rzeczach, których jeszcze nie ma, ale które kiedyś nastąpią w mojej i w cudzej przyszłości.

 — Isabel Abedi Whisper - Nawiedzony dom
nadesłał(a): Atrament

Komentarze (0) | OCENA: 4.89 (18)

Nie wściekaj się na ludzi, którzy wiedzą więcej od ciebie, to nie ich wina.

 — Wojciech Cejrowski
nadesłał(a): Atrament

Komentarze (4) | OCENA: 4.85 (13)

Dlaczego życie nie jest snem z którego można sie obudzić?

 — Krystyna Siesicka
nadesłał(a): Atrament

Komentarze (0) | OCENA: 4.75 (4)

Widzę blask w jej oczach, ale widzę też, że on zniknie. Będzie coraz słabszy i słabszy, jak ogień, który najpierw staje się żarem, a później popiołem.

 — Isabel Abedi Whisper - Nawiedzony dom
nadesłał(a): Atrament

Komentarze (0) | OCENA: 4.67 (6)

Lubię tę aurę ciemności, która go otacza. Lubię jego twarz, smutne oczy. Jest dziwnie piękny, niczym noc bez gwiazd.

 — Isabel Abedi Whisper - Nawiedzony dom
nadesłał(a): Atrament

Komentarze (0) | OCENA: 4.67 (3)

Pogrzeb był tym bardziej przejmujący, że kondukt sunął w absolutnej ciszy. Żadnego szlochu, żadnego krzyku, nie licząc nawoływania mew od strony oceanu. Zasmucone fale biły o urwisko, a słońce, zachodząc, przemieniało chmury w krwawe plamy.

 — Ulysses Moore Pierwszy Klucz
nadesłał(a): Atrament