Cytaty.info

Komentarze (0) | OCENA: 6 (1)

Gdybym mógł, cały świat doprowadziłbym do agonii, aby dokonać oczyszczenia życia u samych jego korzeni; podłożyłbym pod nie palący, podstępny płomień - nie po to, by je zniszczyć, ale by przydać mu nowego wigoru i żaru. Ogień, jaki podłożyłbym pod ten świat, nie sprowadziłby nań ruiny, lecz tylko zasadniczą, kosmiczną przemianę. W ten sposób życie przywykłoby do wysokiej temperatury i nie byłoby już środowiskiem dla miernoty. W takiej wizji może nawet śmierć przestałaby być immanentna życiu. (Napisałem to dziś, 8 kwietnia 1933 roku, kiedy kończę 22 lata. Czuję się dziwnie na myśl, że w takim wieku jestem już specjalistą od problematyki śmierci.)

 Na szczytach rozpaczy
nadesłał(a): Tommy

Komentarze (0) | OCENA: 6 (1)

Nie mogę nic wnieść do tego świata, gdyż dysponuję jedną jedyną metodą - metodą agonii.

 Na szczytach rozpaczy
nadesłał(a): Tommy

Komentarze (0) | OCENA: 6 (1)

Bestialskość życia stłamsiła mnie, zdeptała, podcięła mi skrzydła już bujające w locie, ograbiła mnie z wszelkich radości, do jakich miałem prawo.

 Na szczytach rozpaczy
nadesłał(a): Tommy

Komentarze (0) | OCENA: 6 (1)

Co by było, gdyby twarz człowieka mogła dokładnie wyrazić całe wewnętrzne cierpienie, gdyby zobiektywizowała się w akcie ekspresji cała wewnętrzna męka? Czy moglibyśmy jeszcze rozmawiać ze sobą? Czy nie musielibyśmy wówczas mówić, zakrywając rękoma twarz? Życie byłoby praktycznie niemożliwe, gdyby owa nieskończoność odczuć, jaką w sobie nosimy, uzewnętrzniała się w rysach twarzy. Nikt nie miałby już odwagi przejrzeć się w lustrze, bo w groteskowym i tragicznym zarazem wizerunku twarzy stapiałyby się w jedno plamy i wstęgi krwi, rany, co nigdy się nie zabliźnią i strugi łez, co nigdy nie będą powstrzymane.

 Na szczytach rozpaczy
nadesłał(a): Tommy

Komentarze (0) | OCENA: 6 (1)

Czuję, że mogę rozpaść się na kawałki pod naporem wszystkiego, co niosą mi życie i perspektywa śmierci.

 Na szczytach rozpaczy
nadesłał(a): Tommy

Komentarze (0) | OCENA: 6 (1)

Człowiek jest w życiu tak bardzo samotny, że zadaje sobie pytanie, czy samotność agonii nie jest symbolem ludzkiej egzystencji.

 Na szczytach rozpaczy
nadesłał(a): Tommy

Komentarze (0) | OCENA: 6 (1)

Większość ludzi nie ma świadomości trwającej w nich powolnej agonii. Dla nich istnieje tylko jedna agonia - ta, która poprzedza absolutne wstąpienie w nicość.

 Na szczytach rozpaczy
nadesłał(a): Tommy

Komentarze (0) | OCENA: 6 (1)

Poczucie nieodwracalności i nieuchronności, zawsze towarzyszące świadomości i odczuciu agonii, może najwyżej tłumaczyć bolesną akceptację zmieszaną z lękiem, w żadnym zaś razie - umiłowania bądź sympatii dla fenomenu śmierci.

 Na szczytach rozpaczy
nadesłał(a): Tommy

Komentarze (0) | OCENA: 6 (1)

Skazane są na fiasko wszelkie próby zepchnięcia na płaszczyznę logiki problemów egzystencji.

 Na szczytach rozpaczy
nadesłał(a): Tommy

Komentarze (0) | OCENA: 6 (1)

Ci, co utrzymują, że strach przed śmiercią nie ma głębszego uzasadnienia, bo póki ja jestem, śmierć nie istnieje, gdy zaś już nie żyję, JA nie ma - zapominają o tym dziwnym zjawisku, jakim jest stopniowa agonia. Jakiejż pociechy może dostarczyć sztuczne rozdzielenie ja i śmierci człowiekowi, który ma potężne jej odczucie? Jakiż mogą mieć sens subtelności i logiczne argumentacje dla kogoś, kto do głębi jest przeniknięty poczuciem nieodwracalności?

 Na szczytach rozpaczy
nadesłał(a): Tommy