Na samotność skazują [...]

Samotność to tęsknota za kimś bliskim. Nie tęsknimy za wrogami.

Trzeba umieć wybierać sobie przyjaciół, czasem myślimy ze ktoś jest naszym przyjacielem a tak naprawdę to osoba całkiem nam obca,myślimy ze wszystko o nim wiemy a tak naprawdę nic, nie możemy wtedy mu zaufać w pełni, lub zaufamy a potem nieźle się "przejedziemy" na nim,tak niestety w życiu bywa,tak naprawdę możemy(przynajmniej ja) policzyć tych prawdziwych przyjaciół na palcach u jednej reki...

Trzeba umieć wybierać sobie przyjaciół, czasem myślimy ze ktoś jest naszym przyjacielem a tak naprawdę to osoba całkiem nam obca,myślimy ze wszystko o nim wiemy a tak naprawdę nic, nie możemy wtedy mu zaufać w pełni, lub zaufamy a potem nieźle się "przejedziemy" na nim,tak niestety w życiu bywa,tak naprawdę możemy(przynajmniej ja) policzyć tych prawdziwych przyjaciół na palcach u jednej reki...

nie zgadzam sie z tym co napisałeś bo własnie jest odrotnie....

To prawda. Przyjaciołom oddajemy się w pełni gdy są z nami gotowi jestesmy zaniedbac innych. Ja za swoją "przyjaciółką" - (nie wiem teraz czy napeewno tak powinnam nazwac tą znajomość) poszłabym kiedyś w ogień. A teraz boli mnie jej widok jej słowa jej ninawistne spojrzenie . Bo przyjażń to forma nienawisci prędzej czy pozniej i tak się przerodzi w nienawisc.Ból jest do niezniesienia. I tyle ludzi wokoło a niktnie potrafi zastąpić tej jednej ktorej nienawidze, i kocham... Niestety każda odchodzi w swoją stronę..

a cytat jest świetny, bo można go "podpiąć" pod wiele różnych przykładów z życia...

Ja zwierzałam się mojej "przyjaciółce" o chłopaku którego kocham, potrzebowałam rozmów ufałam jej, że zatrzyma to tylko dla siebie...a kiedy zaczelo sie cos miedzy nami momentalnie straciłam go...bo ona powiedziala mu wszystko to co mówiłam jej w zaufaniu:((( straciłam GO przez nią i przez siebie...ale chyba mam prawo do zwierzeń, moim błedem był tylko wybór ich adresata :( ale staram się myśleć tak, że zawsze wszystko dzieje się po coś...szkoda tylko, że musiałam go stracić, aby przekonać się jakich mam przyjaciół...

Ja zwierzałam się mojej "przyjaciółce" o chłopaku którego kocham, potrzebowałam rozmów ufałam jej, że zatrzyma to tylko dla siebie...a kiedy zaczelo sie cos miedzy nami momentalnie straciłam go...bo ona powiedziala mu wszystko to co mówiłam jej w zaufaniu:((( straciłam GO przez nią i przez siebie...ale chyba mam prawo do zwierzeń, moim błedem był tylko wybór ich adresata :( ale staram się myśleć tak, że zawsze wszystko dzieje się po coś...szkoda tylko, że musiałam go stracić, aby przekonać się jakich mam przyjaciół...

Ja mieszkam wśród lasu. Ani żywej duszy. NIkt obok nie mieszka. Nikomu nie potrafię się zwierzać. Ale mam przyjaciół. Wielu, tyle że innych. Tylko moich.

Zgadzam sie z Tobą Madziu, alle... Można to rozumować w ten sposób, że nie wszyscy od razu spotykają SUPER 100%-owego przyjaciela.. A po drugie Przyjaciel może np. umrzeć... I wtedy jesteśmy również samotni... Niestety