Co jest najśmieszniejsze [...]

Szczera prawda, bardzo lubię ten cytat i Coelho ;)

szczera prawda...

Malagwiazda: Coelho w kilku zdaniach zdefiniował paradoks życia, a Ty napisałeś całą rzekę bełkotu. Szkoda tylko, że nic mądrego w niej nie płynie.
Humanizm nie kłóci się z religią. Religijność wcale nie jest strachem przed śmiercią. Ja jestem głęboko wierząca i mogłabym umrzeć tu i teraz, albo za 100 lat i tak dla mnie nie miałoby to znaczenia. I nie wmawiaj, że tylko nieszczęśliwe dzieci chcą być dorosłe, bo z tego wynikałoby, że wszystkie dzieci są nieszczęśliwe.

ludzki paradoks...

Dzieki MultumNonMulta za reakcje. Pytasz sie co ma religijnosc do humanizmu?A to ze religijnosc jest zaprzeczeniem humanizmu. Czy to nie wystarczy? Posluchaj. U podstaw jakiejkolwiek religi ktora ty lub ja znamy, znajduje sie jakis tam „Bog urojony“ jezeli zacytuje tutaj Richarda Dawkinsa w jego swiatowy besttseller pod tym samym tytulem. W przeciwienstwie do tego oblakania stoi u podstaw humanizmu realny „nie urojony czlowiek“. Religijnosc jest wiec niczym innym tylko oblakaniem zwiazanym ze strachem przed smiercia, chociaz w wiekszosci przypadkow ci oblakani nie zdaja sobie z tego sprawy ze sa oblakani(zreszta tak jak zazwyczaj wszyscy oblakani). Humanizm jest forma odwagi spojrzenia na swiat taki jakim on jest, a co za tym sie kryje uswiadomieniem sobie, co naprawde w zyciu jest najwazniejsze, a mianowicie walka o prawa czlowieka do tego aby mogl byc czlowiekiem ze wszystkimi swoimi wadami i zaletami. W przeciwienstwie do tego religia narzuca mu nic nie majaca z realiami, urojona etyke i moralnosc. Pewnie powiesz teraz, ze znowu filozofuje, ale moze nie obraze cie stwierdzajac ze wszycy ci ktorzy nie rozumieja tego co inni do nich mowia, lub jezeli wykracza to co inni mowia poza zakres ich ograniczonego swiata zewnetrznego, korzystaja z tej frazy „ach filozofujesz“ Lecz pytajac sie ich, co oznacza ich zdaniem filozofia, nie potrafia na to odpowiedziec. Smutne, ale gdyby potrafili odpowiedziec to nie probowaliby krytykowac czegos, co umieli by zrozumiec i sie z tym zgodzic.
Zalisz sie, ze strytykowalem wszystko co zostalo zacytowane. A wiesz dlaczego? Bo zygac mi sie chce, jak patrze ze nikt nie potrafi konstruktywnie myslec i wszystcy ida tylko jak te barany w stadzie, zawsze tam gdzie idzie stado, nie wiedzac ani nie probujac sie zastanawiac dlaczego i poco i jaki to ma ses...Mysle tutaj nie tylko o tych zytatach, gdzie wszyscy tylko ach i och...pieknie, przepieknie podczas kiedy tu przeciez nie ma sie nad czym zachwycac. Malo tego ani nie ma sie nad czym zachwycac, ani nie jest to zgodne z dobrym smakiem lub rozsadkiem...
Wczoraj dostalem sympatyczny zytat, ktory jest moim zdaniem warty zeby sobie go zapamietac: Stać się przyjacielem ukochanej przedtem kobiety jest to poczciwy sposób zapomnienia o niej; miłość bowiem, zamieniając się w przyjaźń, przestaje być miłością.
— Julie de Lespinasse
Jest naprawde ciekawy. Uwazam, Jest zaskakujacy, i co najwazniejsze prawdziwy....
Ale dzisiaj dostalem tez jeden o ktorym moge tyko powiedziec: „Bez sesu“ : To, co pogrąża człowieka, to wcale nie upadek do wody, lecz pozostawanie pod wodą.
— Paulo Coelho
To znowu jedna z tych glupich madrosci Coelho. Latwo jest mu tak „filozofowac“ jak nie zaznal tego, co to znaczy wpasc do wody bedac obciazonym kamieniami, i bedac bezsilnym aby sie wydostac...
To tak jakby ktos wpadajac do wody nie wiedzial o tym ze musi sie wynurzyc, aby sie nie utopic...
To samo moglbym powiedziec, ze to co czlowieka zabija to nie skok z samolotu z 10000 metrow lecz niewykorzystanie spadochronu znajdujacego sie w zasiegu reki...
Cos bym Ci moze wiecej jeszcze napisal o humanizmie i o tym dlaczego nie lubie glupoty, ale juz troche pozno i pewnie tez jestes tym co tutaj napisalem obrazony..... No coz jestem tylko bezposredni, i na pewno nie jestem kim takim jak mnie okresliles: „mierna probka filozofa“ Nie, nie, wcale sie tym nie obrazilem.

No coz po tych wszystkich pozytywnych komentazach jeden, no pewnie chyba negatywny zdaniem niektorych. Nie lubie specjalnie Coelo, chyba za jego religijnosc bo moim zdaniem religijnosci nie mozna pogodzic z humanizmem a humanizm z koleji powinien byc podstawa naszej egzystencji. Ale powracajac do tego wcale nie takiego orginalnego zytatu, wrecz przeciwnie: Ludzie wcale nie mysla na odwrot lecz tylko tak jak potrafia. Nie spieszy im sie wcale do doroslosci, lecz ciesza sie swoim dziecinstwem, pod warunkiem ze nie sa nieszczesliwi. Tylko wtedy spieszy im sie do doroslosci. A potem wzdychaja za utraconym dziecinstwem? Bzdura. Wzdychaja za utraconym dziecinstwem, bo albo go nie mogli przezyc, albo kojarza go sobie z utraconym rajem w ktorym byli przeciez tacy szczesliwi, albo jedno i drugie. Ludzie nie sa tez dlatego smieszni bo traca zdrowie, aby zdobyc pieniadze. Slowa te tego tak tutaj zachwalanego Coelo sa raczej cyniczne gdyz ci smieszni ludzie musza tracic zdrowie, bo musza zdobyc pieniadze. Ciekawe co powiedzialby na to ich szef gdyby zaczeli oni nagle medytowac zamiast ciezko pracowac. To ze pozniej traca pieniadze by odzyskac zdrowie? A maja inne wyjscie? To ze mysla o przyszlosci zapominajac o chwili obecnej to tez bardziej zlozony temat niz sie Pablo Coello wydaje. Jednym z powodow moze byc oczywiscie glupota o czym mowi Coello(smieszne w ludziach) Lecz moze byc to rowniez brak czasu dla terazniejszosci, zwiazany z wyzyskiem, sytuacja rodzinna, brakiem wyksztalcenia, brakiem intelligencji, lub po prostu brakiem szczescia w zyciu i przezytym cierpieniem. Mysla o przyszlosci, bo terazniejszosc jest dla nich nie do przyjecia. To ze w koncu nie udaje im sie przezyc terazniejszosci a potem przyszlosci, lezy w samej konstrukcji naszej egzystencji. Przyszlosc? Jaka przyszlosc? Starosc, bole krzyza, dyskryminacja, samotnosc, trumna? To jest przyszlosc dla ktorej warto zyc? Raczej watpie. Z tym, ze zyja jakby nigdy nie mieli umrzec, tez sie nie zgadzam, gdyz gdyby naprawde tak zyli lub mysleli, ze nie beda musieli umrzec to na pewno inaczej by zyli. Mianowcie otwarci i wolni, tolerancyjni, i pelni milosci do blizniego swego. Gdyby tylko udalo im sie uniknac tego terroru stworzonego przez strach przed smiercia. Ale to przeciez nie jest smieszne.

po prostu... Świetne!!!

Moim tez jest...
pisze wspaniale ;]

Genialne :)

Paulo Coelho jest jednym z moich ulubionych pisarzy. Lubię czytać jego książki, gdyż dają wiele do myślenia. Ten cytat rówinież. A co najważniejsze jest prawdziwy, można by powiedzieć, że wzięty prosto z życia.